Feeds:
Berichten
Reacties

ik ga jullie niet gebruiken
vandaag doen we het andersom
jullie mogen zelf los
.
het onderwerp is vrij
enkel  politiek is uitgesloten
.
romantiek
liefde, natuur
de elementen
er zit allicht iets bij
.

jullie zitten vandaag op rozen
de doornen zitten in mij

Al mijn raamgedichten keurig op een rij:

https://www.wijkmolenhoek.nl/fotoalbums/raamgedichten/

Er zitten niet veel mensen in de wachtkamer bij  de huisartsenpost. Een in zichzelf verzonken veertiger, een erg slanke vrouw waarvan me vooral de knieën opvallen, er steekt een puntig bobbeltje uit. Ook zit er een vrouw die ik ken uit de tijd dat ik als vrijwilligster, achter de kassa stond in een kringloopwinkel. Denkend aan haar oeverloze monologen, hoop ik er nu aan te ontsnappen, door me vooral heel stil te houden. Zo onzichtbaar mogelijk schuifel ik naar een toegestane plaats.  Vanwege de corona zijn de zitplaatsen met groen gemarkeerd en de plaatsen die verboden zijn met rood,  Ik zie me genoodzaakt in haar buurt te gaan zitten.  Quasi geïnteresseerd bestudeer ik het rek waar normaal gesproken  allerlei folders staan.
.
de vakken
voor flyers en folders
gevuld met licht
.
Helaas, de vrouw ontdekt me. Binnen een kwartier ben ik volledig op de hoogte van haar thuissituatie. Ze gaat zo op in haar verhaal dat ze de dokter haar naam niet eens hoort roepen.
.
maar ik ben gezond
zegt ze, na het opsommen
van al haar kwalen
.
Mijn rust is van korte duur.  De slanke vrouw vraagt of ik me heb laten vaccineren. “Ik niet,”  zegt ze lichtelijk rebels.  “Een vriendin van me kreeg er gordelroos van,” vult ze aan bij het zien van mijn vragende blik.
Mijn huisarts roept mijn naam en dat verlost me van een gepaste reactie.

Als ik de huisartsenpost verlaat zie ik de bekende vrouw staan.  Aan haar houding is te zien dat ze op me heeft staan wachten.  Ze heeft het nodig, houd ik mezelf voor en stap op haar af.
.
de stilte
steeds opnieuw
net weg

gedragen
door zijn spiegelbeeld
de waterlelie


Gisteren was het de tweede donderdag, na de opening van het, klein poëziehuis De Rode Poort.  Vorige week regende het de hele dag maar dat weerhield er een belangstellende niet van om toch te komen kijken en het werd een reuze gezellige middag.
Deze keer is er niemand gekomen. Ondanks het uitblijven van belangstellenden, werd het toch een bijzondere middag.  Drie keer hoorde ik dat er iemand aan de poort was. De eerste keer dacht ik, ik zal het me verbeeld hebben. De tweede keer wachtte ik het geduldig af en de derde keer ben ik snel opgestaan om te gaan kijken. Er was niemand te zien en ik kon niet anders dan vaststellen, dat ik het me inderdaad verbeeld moet hebben, tot mijn partner bij me in de tuin kwam zitten en vertelde dat ook hij drie keer iemand bij de poort had gehoord.  Misschien toch iemand die de stap net niet durfde te nemen?
Volgende week zal ik een briefje aan de poort hangen met ‘Hartelijk welkom’ er op.
Het was een zonnige, niet al te warme middag. De waterlelie stond er prachtig bij, de gele bloemen waren geler dan ooit en dankzij mijn voordracht van Onder de appelboom van Rutger Kopland was er zelfs een appelboom in de tuin.
Ik ben benieuwd of er volgende week wat belangstellenden de rode poort  niet alleen weten te vinden maar hem ook durven te gebruiken.
Van 13.00 uur tot 17.00 uur kun je, geheel vrijblijvend, de tuin in lopen. Elke donderdagmiddag.


.

zomervakantie
een papieren vliegtuigje
zweeft de tuin in

gewoon blijven staan
wat om me heen is voelen
alles thuisbrengen

Vanmorgen ben ik naar de kringloopwinkel geweest. Heerlijk, even het hoofd leeg maken, stof op doen voor gedichten en anekdotes, mezelf opladen met creativiteit. Ik tikte deze schattige, houten kewpie, uit de jaren 50 op de kop.

in verband met een nijpend gebrek
aan conversatie converseerde ik met de tuin
.
wie heeft mij in je borst gekrast
vroeg ik, en waarom spelen de mieren
steeds soldaat terwijl niemand ze aanvalt
.
in verband met een nijpend gebrek
aan antwoorden ben ik naar binnen gegaan
.
we verstaan elkaar niet, zei ik tegen de huisraad
een reactie hoefde ik niet, het kraken  van de
houten vloer volstond
.
@2021