Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘poëzie’

soms ineens mam

die flits van herkenning

in mijn woorden

Advertenties

Read Full Post »

pas op de foto’s

ziet ze dat het te zien was

het bh bandje

Read Full Post »

er schuilt vergeefsheid in elk woord

het vindt de zin niet of raakt verloren

.

 

vaak verdwaalt het in een ander

harder uitgesproken zeggen

.

 

het laat zich vallen en als het er

al heel lang ligt zegt soms een dichter

jij bent precies het juiste woord

voor mijn gedicht

Read Full Post »

het stukje wereld

dat ik besla, gaandeweg

wordt het kleiner

met een sterrenkijker

kocht ik er wat ruimte bij

Read Full Post »

mijn vader heeft een muis gevangen
in een kooitje van vijftien bij tien
twaalf centimeter hoog

Harco noemt hij hem
o die angst
van mij voor Harco
van Harco voor mij

mijn moeder zou hem verdrinken
in een emmer, alhoewel
misschien ook niet nu hij Harco heet
als een soort oude bekende
bij ons zijn domicilie vond
in gevangenschap weliswaar
maar toch

waarom die angst

het flitsen langs de plinten
knaaggeluiden keutels het vernielen
van wat mij duurzaam scheen

het onverwachte
flitsen weer

muis is maagd
komt zomaar in me op
muis maagd
naam Harco

Harco poetst zijn neusje
kijkt me aan
slaakt een piep
verstart

waar één muis is zijn er ongetwijfeld meer

nog een Harco
een Evelientje
een Ansje Pim een Gerrit

een muizenbevrijdingsfront voor Harco

Read Full Post »

Read Full Post »

Coba is een wonderlijke verschijning. Haar zandkleurige haar is altijd strak achterover tot een staartje bijeen gebonden. Ze is tenger, meer pees en spier dan vet en haar snuitje is lang en smal. Coba is een schatje om te zien en je denkt al snel dat je haar in je zak hebt zitten. Dat is fout gedacht. Als Coba iets niet van plan is moet je van goede huize komen wil je haar overtuigen. Ze laat zich vallen en begint te krijsen als je haar vriendelijk doch zeer beslist bij de arm neemt en als je haar overeind wilt helpen dan grijpt zij zich vast aan de tafelpoot. Ze is sterk, je legt het af en kunt enkel hopen dat de bui snel overdrijft.

Als de bui eenmaal voorbij is dan is Coba lief. Ze kleurt, sorteert knopen in een bakje en komt elke dag even naar je toe. Dan kijkt ze ernstig naar je op en vraagt; zuster, is het vandaag vrijdag?

Nee Coba, het is maandag.

Ze kijkt je lang aan, schuift haar onderlip over haar bovenlip en lijkt een afweging te maken tussen gaan krijsen of berusten.

De volgende dag komt ze weer, vol verwachting vuurt ze haar vraag op je af; zuster, is het vandaag vrijdag?

Nee Coba, het is dinsdag. Ze gaat gelaten aan tafel zitten en gooit knopen in haar bakje.

Zuster, is het vandaag vrijdag?

Nee Coba, het is woensdag. Ze gaat een hondje kleuren tot het lijkt alsof het in een kuiltje poept.

Zuster is het vandaag vrijdag?

Het is vandaag donderdag Coba.

Zuster, is het vandaag vrijdag?

Ja Coba, het antwoord verheugt ook jezelf, vandaag is het vrijdag!

Coba begint te jubelen, dan ben ik vandaag jarig. Haar onderlip schuift verder dan al die keren ervoor over haar bovenlip en haar ogen veranderen in kleine sterren.

Coba is jarig, Coba is jarig.

We zingen voor haar uit volle borst Lang zal ze leven.

Elke week weer

.

 

een windmolentje –

het buurmeisje schittert

van het waaien

Read Full Post »

Older Posts »