Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘poëzie’

oh bevlogenheid
bij de vijver laven zich
wat woorden
schrijft u mij een schepnet
opdat ik hen vangen kan


met een vers
over de toekomst
van verlangen
zal ik u mijn dankbaarheid
en al mijn vreugde tonen


ach bevlogenheid
zo stilletjes als u wegsloop
als vluchtte u
nochtans vraag ik, heeft u
een vleugje uzelf voor mij


zo onbezonnen
schepte mijn geest genoegen
in vergeefs creëren
vergeef het mij, ik ben niet meer
dan ’n deemoedig slaaf van u en pen


kijkt u wel
ik toon en toon en
blijf maar tonen
ben ik dan op uw netvlies
beeld noch bezield te zien


oh bevlogenheid
de vogels in mijn hart
zij landen geruisloos
op de tak van ons verstaan
zie toch eens die vleugels


mijn geest wil gaarne
met ze gaan zodra zij besluiten
te ontstijgen
dit logge, hese mensenlied waarin
verdriet mijn hart doet zwijgen

Read Full Post »

elke ochtend
verzin ik een nieuw leven
omdat lang doen over opstaan 
zo goed is tegen een tijd
die opraakt
.
zou je, vraag ik soms,  
met me onder het kussen willen kijken
of het daar is
alles wat waar is en dan net doen
alsof je het niet ziet
.

fragment

.

Read Full Post »

Read Full Post »

in het weiland
achter het huis staat
liefde vermomd als boom

het is een rare boom
zo een met de bast van het
soort boom waarop hij nooit
ging lijken

een kromming in de stam
zo jij er zelf een in je rug hebt
en dan die ongemakken
die men takken noemt en

je hebt geen idee
wie de tak bedacht die zo
wanhopig in het niets grijpt

Read Full Post »

vierennegentig
ongelezen berichten
familie-groepsapp

.

onder de kerstboom
wacht haar een cadeautje
zelf ingepakt

.

eerste kerstdag
vandaag een extra maaltijd
van de voedselbank

.

winkelwagentje
hij duwt het langs de kassa
zonder iets er in

.

tweeduizendtwintig
heel het jaar samengevat
in een mondkapje


Mocht je op de foto staan en dit niet willen, laat me dit dan even weten, i.v.m. portretrecht.

Read Full Post »

zo te slenteren, door straten

en stegen en alles zwijgt

er heerst een wreed soort

rust, het leven lijkt verzwegen

.

ik kan het niet goed leren

niemand te zijn, geen vrije

stappenplannen over de

richtlijnen te leggen

.

er is die drang in mij

de dagen open te breken en

te zeggen u bent vrij maar

.

het mondkapje in mijn jaszak

spreekt een andere taal

een van benauwd uitgesproken

verlangen dichterbij jou

te komen staan

.

zodat we schouder aan schouder

na het knuffelen en begroeten

de warmte weer ontmoeten

die zich door onze harten

weeft waar  zelfs het kloppen

zo graag in vrij bewegen leeft

Read Full Post »

ik schrijf nu wel

maar het hoeft van mij

nergens toe te leiden

.

het maakt niet zoveel uit namelijk

er is van alles al zoveel

waarom nog toevoegen

.

liever neem ik  uit jouw overschot

het pijntje weg

uit een verdriet

zou ik de oorzaak willen knippen

.

vanmorgen schreef ik in rode stippen

dat stippelen zonder het woord uit ervoor

helemaal nergens heen gaat

.

precies zo soms een leugenaar

zijn geheugen overschat en zich

onbekommerd vastpraat

.

Lieve en beste volgers en bezoekers,

hele fijne kerstdagen en een gezond en gelukkig 2021

Read Full Post »

Read Full Post »

Less

voor straf

krijg je vandaag

een heel klein vel

waarop je

jezelf mag uitschrijven

.

of nee,  niet voor straf

maar om je te verleiden

tot ingehouden taalgebruik

.

als les dus leg ik je

een minuscuul  stukje

papier voor

.

je kunt het

ik weet het zeker

.

less is immers more

Read Full Post »

vanuit zijn voortuin
waait al het blad de straat op
windkracht bladblazer

Heb je Applaus al besteld?

https://jeaninehoedemakers.wordpress.com/applaus-haiku-en-tanka/

Read Full Post »

Older Posts »