Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘poem’

ook een woord van spijt
wandelt langs bloemperken
onderhoudt

.

te lang ligt in de bedding
van de drooggevallen dag zijn lach

.

hij die pas nog bij de arts was
leeft nu als nooit tevoren

.

te lang en te vastbesloten
keek hij voor zich uit
worstelend met zijn onbeholpen streven

.

de dood bemint wat verloren is niet
de dood komt voor het leven

Read Full Post »

tussen de bladmuziek

van de dirigent, ’n recept

voor notentaart

Read Full Post »

Vorige week stond ik in de boekhandel, op zoek naar een leuk boekje voor een jongetje dat 2 jaar wordt.
Ergens had ik liever kleertjes gekocht of iets van speelgoed maar ik weet de juiste maat niet zeker en ken de belangstelling van het manneke niet.
Dus, dacht ik, dan een boekje, een boekje is nooit verkeerd.
Ik vond het moeilijk kiezen en kocht uiteindelijk – naar het advies van de verkoopster – een boek over een hondje dat overal nee op zegt. Toen ik het boek op de post gedaan had sloeg de twijfel toe, had ik niet beter dat boekje over het jongetje op een potje kunnen kopen, of een gezellig kleurrijk speeltje? Zal hij blij zijn? Of stuurt zijn moeder het retour afzender?
Het verdrietigste aan dit alles was dat het een cadeautje betrof voor mijn bloedeigen kleinzoon.

.

 

enkel de wind

zet hem nog in beweging

de lege schommel

Read Full Post »

de stof niet het kleed

altijd als hij stofzuigt

denkt ze dat

 

Read Full Post »

het vliegje

moe van tegen het

raam vliegen

 

Read Full Post »

overal oma’s

in supermarkten, op straat

en in mijn hart

 

Read Full Post »

weet je

soms vind ik zingen op schreeuwen lijken

terwijl een schreeuw me als muziek klinkt in de oren

 

dan ervaar ik

de groei van onkruid

als een vraag

die niet beantwoord werd

maar onder de loep van onvermogen

verkeerd werd uitvergroot

 

 

niet altijd

is gras een vriendelijk

wuivend groen

er leven beestjes

die op je voet springen

en meereizen

 

zo er

in welke brief dan ook

gedachten meeliften

die niets van doen hebben

met het verhaal dat je vertelt

 

de bloemen zijn aan de lezer

zeg ik je, zij maken af wat jij tot een

boeket schikte

 

misschien staat je liefde

in een vaas die te hoog is

 

de kopjes van nog niet ontloken rozen

piepen boven de rand uit als kinderen

die binnen gluren bij niets vermoedende mensen

 

ze snijden brood aan of

doen een spel

 

 

brieven lief handelen als gedichten

over oorzaak en gevolg, ergens halverwege

raken woorden het spoor bijster denk je dan

 

niet iedereen is toe aan tussen de regels lezen

noch aan aanvaarden dat een viooltje het niet goed doet

tussen een keur aan aardewerk potten

waarin oleanders staan te schreeuwen

 

 

het is moeilijk, wil ik je zeggen

vergeten is lastig als een mierencolonne

je dag in dag uit begroet

 

dat krioelen hè van wezentjes die

jou niet dienen

 

vergeven is een lied

je kunt het uitschreeuwen

zingen, declameren

 

je kunt het doen.

Read Full Post »

Older Posts »