Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘liefde’

vandaag is een grootmoeder

ze maakt een grapje over Nico de mus en
zegt dat God tussen al de regels zit

.

achter sommige woorden
zegt iemand een s en hè
ter overtuiging, dit zag ze
in een film

.

vandaag is ooks een opa
hij prakt een banaan en is
niet snels genoeg om wegschietende
stukkens op te vangen

.

vandaags is een sopraan die
Ave Marias zingt en een peuter

.
met mollige handjes
kneedt hij omas gemoed

Advertenties

Read Full Post »

Alweer een tijd geleden bevond ik me in een haikumoment. Met mijn fototoestel en de poppen, waar ik ‘iets’ mee heb, was ik het bos ingetrokken en daar was het, hét moment.
Ik herinnerde me een uitspraak van een zeer gedreven haikudichteres. Een haiku, zo stelde zij, wordt op een haikumoment geboren. Welnu; ik ging op een boomstronk zitten en trachtte het moment in 5 -7 -5 lettergrepen te vangen, het fototoestel hinderlijk bengelend om mijn hals en de poppen even vergetend. Al snel gaf ik het op, klapte mijn romantische bloemetjesboekje dicht en raapte mijn poppen bij elkaar.
In gedachten verzonken struikelde ik en viel, ik vroeg me af of dit wellicht voor een senryu-moment kon doorgaan.
Een uitgelaten hond snuffelde aan me en terwijl ik overeind krabbelde keek zijn baas op me neer. U bent gevallen,’ constateerde hij.
Ik knikte slechts. Of deze ontmoeting nog tot het senryu-moment behoorde of dat ik in een nieuw moment was aanbeland, was wat ik dacht
Een van mijn poppen lag in een wat onhandige pose in het struikgewas. De man en ik keken er naar en zochten vervolgens elkaars blik, hij met opgetrokken wenkbrauwen.
Ik leek hem een verklaring schuldig en hing het fototoestel wat meer in beeld, dat zou moeten volstaan. Ik bevrijdde de pop uit haar netelige positie en vervolgde mijn weg.
Een beetje nederig nu. Ik begreep wel dat de man mij voor thuis als een overjarige poppenmoeder in een anekdote zou verwerken.
Zo had ik achtereenvolgend een haikumoment, een senryu-moment en een anekdotemoment.
Het moment voor een aforisme leek me aangebroken.

bij de bushalte
zij bestudeert haar nagels
hij de rest aan haar

Read Full Post »

de straat ligt open

als je komt kom dan

met de lift

.

je weet wel

die koker waarin je

naar beneden suizen kunt

.

ik had ze

een langer leven gegund

.

krokusjes

.

in de groenstrook voor het huis

staan ze te sterven

.

mama

.

breuken kan je feilloos

aanraken

.

vandaag vraag ik je

wie is nu eigenlijk

de richting kwijtgeraakt

wie van ons

zeg jij het eens

.

mama

.

de graafmachines rukten aan

de grond trilt tot diep in de voegen en kieren

van ons huiselijk denken

.

mama

.

mam

.

stilte leerde

hoe hij naar zichzelf

moet zwaaien

.

in lange

niet te peilen halen

wuift de tijd terug

Read Full Post »

als, moeder

de geur van toverbloesem

van Konsalik

Read Full Post »

als ik je hondje was

.

 

zou je me trimmen

zou je er aan denken mijn nagels

te knippen, mijn tanden te poetsen

.

 

als ik je tuin was

.

 

zou je me volpoten

met laatbloeiers

eenjarigen

.

 

en zevenblad

zou je het verwijderen

of denken

 

.

 

zevenblad groeit hier niet voor niets

Read Full Post »

aan de takken

van de kale esdoorn

bloeien meesjes

 

zijn hand op mijn schouder

bij de foto van mijn kind

Read Full Post »

over het maken
van foto’s die zijn handen
op tafel leggen
voor eeuwig de nagels en de
aders tonend

de blauwe heuvels
die zich uitstrekten tot aan het bruin
van zijn vingertoppen

rivieren van strelen
van nerveus stromende golven
zwaarmoedigheid

dat er soms as
uit zijn gehoor viel zag ik
en
hoe we samen
op de asbak gelegd opgingen
in rook

zijn schedel moet ik melden
het glanzen dat steeds zichtbaarder
als een spiegeltje over het plafond sprak

zo hij daar zat
die toch al gebogen schouders
het grijze kroontje

hij heeft me
stemmen toebedeeld
die ik soms inzet

dit is de stem van de heks

achterover leunend
nam ik zijn bank in bezit
leefde in zijn huis

ik verplaatste stoelen
gaf glans aan wat hem dof stemde
bood aan, woog af
snoof soms de geur op
van onverkwikkelijke gewoontes

wat had hij aan advies

je zou het niet
in mijn woorden waarderen
ik zwijg dus

niets ga ik zeggen
over de spinnenwebben
in je geest

niets over de spin
die zich over je horizon
voortbewoog

wie wil de vlieg zijn
in een verhaaltje over de
spin die de vlieg vangt

wie wil de spin zijn

zou je iemands toekomst kunnen worden
zoiets vroegen we niet
wat heb je aan antwoorden

een stevige wandeling
langs het meer, brood mee
voor de meeuwen

en de camera
voor die eeuwige krijs die
diep vanuit de in veren
verscholen borst over de stilte valt
zo mag het hè
zo mag een wereld
eten van je brood

delen in onze schamele weerstand

wat moet een mens
met een overvloed aan vreugde
als iets diep vanbinnen
niet om vreugde vraagt maar hongert
naar de roes

naar de binnenkamer
waarvan de wanden met geluiddempende
kussens werden bedekt

een reuze sieradenkist
met daarin glinsterend
de onyx die je bent

Read Full Post »

Older Posts »