Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘liefde’

het is geen hulst
maar lijkt erop

op een vergeten avontuur ook
een escapade van wat loof dat stand hield
in de herfst en later het lichte ritselen
voortbrengt dat doet opschrikken

soms neigt het naar een onhandelbare struik
waarvan je het waarom zou kunnen onderzoeken
zo je ook onder de motorkap van niet begrijpen
zou kunnen kijken

misschien had zij het zelf
de wereld in moeten sturen

het is niet goed
te lang op niets te broeden
een tuin wil antwoord

zij wil schoonheid voeden
met de humus van voorbij

madeliefjes bloeden

Read Full Post »

Halloweenspookje

het kaarsje in zijn pompoen

flakkert in mijn hart

 

Halloween

door de straat suist een geest

op een stepje

Read Full Post »

Vanmorgen vroeg een mevrouw me of ik wist wat retoriek betekende maar nog voor ik kon antwoorden begon ze over een muur te vertellen Ik heb thuis een muur, zei ze, en die muur is jarenlang mijn steun en toeverlaat geweest, althans dat dacht ik. Vanmorgen dacht ik ineens, ik ga de muur een schop geven. Tot mijn verbazing begon de muur te lachen. Daarom ben ik nu hier. Ik ben het huis uit gevlucht, want gisteren begon mijn stoel te jammeren. Er moet iets zijn wat zowel de muur als de stoel ontevreden heeft gestemd en ik denk dat ik de boosdoener ben. Wat denkt u?
Opnieuw kreeg ik de kans niet om te reageren. Die muur is een dubbele muur, ging ze verder, er zit een ruimte tussen. De muur doet me aan mijn man denken, de stoel doet me aan geraniums denken. Zonder de muur was ik jarenlang nergens en nu ben ik met die muur nergens en daarom verloor de stoel zijn functie. Kunt u me volgen? Vast wel. Mijn man is nogal breedsprakig moet je weten. Hij strooit graag met een soort dichtregels die hij peurt uit mijn dagelijkse handelingen. Hij zegt bijvoorbeeld niet dat hij me waardeert, nee, hij zegt; je aanwezigheid lieftallige echtgenote doet mij huiveren en verlangen ineen naar een zorgvuldig geperste pantalon en tot in de finesses gestreken overhamden.
Overhamden schat? vroeg ik vroeger nog wel eens en dan glimlachte hij mild. Sinds kort weet ik dat mijn man een blaaskaak is. Ik kan dit uitleggen aan de hand van honderden voorbeelden.
U man is de muur? opper ik voorzichtig.
Mijn man is de muur! Niet doorheen te komen en bomvol ruimte en altijd en eeuwig breedsprakig maar hij weet na vijfentwintig jaar nog steeds niet dat ik moe van zijn retoriek word. Dat ik geen muur zocht, geen holle ruimte, geen pantalons strijk maar broeken uitklop voor ik ze ophang.

Read Full Post »

 

zo anders
tussen al die graven
het zijne

.

mopperen
wil ze, liefkozen
dichterbij

.

weer thuis
geeft ze haar schoenen
nieuwe voeten

Read Full Post »

liefje
jij mag in mijn
perkje bloeien

.

je mag met me meereizen
naar waar het niet weten
vandaan komt en je mag

.

de kaarsjes uitblazen
die ik aansteek tijdens
de kruistocht door mijn hart

.

je mag me rood
lichtblauw of groen
je mag me zwart

.

als je maar
een héél gelukkig
liefje bent

Read Full Post »

Zou je leven kunnen
zonder een leven te hebben
dat nog lijkt op je
lange reizen door de dagen

.

mijn wereld, vertel je aan
eenieder die luisteren wil,
bestond uit machtig mooie ochtenden

.

de avonden waren jong en
gewillig gelijk goed gedresseerde
paarden

.

buiten zie je niets meer
je kijkt naar de lucht en denkt aan
nergens heen gaan

.

aan de boot nooit nemen
geen vliegtuigreizen boeken
niet vluchten over land

.

je waagt je niet aan stappen
die de hemel uit je dromen slaan

Read Full Post »

Tijdens een reis van A naar B en weer terug, viel me een oude stal op waarin een koe halverwege de opening stond, met het achterwerk naar buiten gekeerd. Misschien was ze aan het eten of net op weg naar binnen. Wat ik zag was een prachtige tekening en ik dacht – niet voor het eerst – wat zijn koeien toch mooie dieren.

.

Ode aan de koe

Voor wie de koe niet zien kan
als goedmoedig, gracieus.
Haar niet bereiken kan met strelen
nooit in haar ogen verdrinken wil.

Voor wie het aandachtig herkauwen
niet zo kan waarderen.
Voor hen is het dat ik een sokkel schrijf
waarop ik haar in volle glorie plaats.
In vol ornaat zal zij
eeuwig schitteren en tonen
–  zonder zich hiervan bewust te zijn –
hoe in haar een kalf groeit, hoe zij
haar magen bestiert, het geduld
waarmee zij haar lot draagt en
haar, ons zo vertrouwde, schommelende gang

Ik zal haar vastleggen
op een manier die haar het dichtst
benadert.
Ze zal de wereld in kijken
met haar goedmoedige kop, zo gespierd en
dooraderd en ze zal horen mogen
hoe iedereen, ze is prachtig, zegt.

Read Full Post »

Older Posts »