Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Tanka’ Category

ik geef het toe

elke dag herhaal ik

mezelf en steeds weer

denk ik dat het nieuw is

dat wat mij tot mij maakt

 

maar ik ontken

dat ik de dag wantrouw

dat ik niet weet

dat geen enkele dag

zichzelf weet te koesteren

 

het is niet voor niets

dat ik de dag begroet

met ontvankelijk

ik vertrouw hen op hun fris

en ongekend herrijzen

 

noem mij gerust dag

dan noem ik de dag naar mij

het maakt niets uit

we zijn licht en schaduwval

blanco bladzijdes vol tektst

 

Read Full Post »

een wind die random
onze blaadjes omslaat
regels afbreekt
hoofdstukken herschrijft
in vloeiend virus

.

ik blijf erbij
als ik zonnig kijk
kijkt de zon mee

.

als de zon meekijkt
legt zich een tuin aan het huis
waarin licht bloeit

.

urenlang kan ik
mezelf een minuut voelen
een blozend knopje

.

meisjespret
bloeiend in de berm
witte oogjes
wiegend bij elk passeren
het knalgele prethartje

Read Full Post »

hoe druppels

al vallend maken

dat ik luister

dat ik me druppel waan

een plonsje, plofje, tik

Read Full Post »

het rozenstruikje
steeds opnieuw vergeten
water te geven
nu het volop in bloei staat
krijgt het alle aandacht

Read Full Post »

ik wilde schrijven
Nieuwjaarsochtend maar de klok
sloeg Nieuwjaarsmiddag
onmerkbaar slopen uren
aan mij en de taal voorbij

Read Full Post »

we zijn gedroogde
al verkleurde herfstblaadjes
dus ja, je hoort ons
als het waait dan spelen we
het ritsel, ritsel herfstspel

.

we wervelen
langs de huizen, tikken
tegen de ramen
glippen mee naar binnen en
blijven lang, als men dat wenst

.

soms worden we
in lijvige boeken
opgesloten
en tonen lang daarna nog
onze nerven aan wie dat wil

Read Full Post »

we zijn onzichtbaar
onze schaduwen, ze zijn
nergens te zien
kijk maar, ze zwaaien en
je ziet het ze niet doen

Read Full Post »

tussen de appels

ligt er een te blozen

met een hap eruit

iets verderop een kleuter

met één dik wangetje

Read Full Post »

ze opent zingend

en zoekt als ze mij ziet staan

een passende groet

.

in de koektrommel

drie oude bokkenpootjes

en de huissleutel

.

in haar huiskamer

de geur van afwezigheid

in een vaasje

.

 

haar leven

elk bezoek herbeleeft zij

haar verhaal

.

haar vader

te jong gestorven

van verdriet

.

haar moeder

een echte moeder, één die

alles van je wist

.

 

als ik wegga

sluit zij niet goed af

ik trek de deur dicht

meteen maakt ze weer open

oh, zegt ze blij, ben jij het

.

 

 

 

 

Read Full Post »

met zwier gedragen
de lange zwarte kousen
het korte rokje
elke stap legt even
haar kwetsbaarheid bloot

Read Full Post »

Older Posts »