Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Poëzie’ Category

“Het zijn allebei manieren van communiceren”

Advertenties

Read Full Post »

 

schrijven over boosheid
om een nooit terugbezorgd boek

het addertje onder het gras
van een glimlach, de riem die de buik
alsmaar de buik tergt

aangehaald worden en gekrabd
op professionele wijze door een cum laude
geslaagde leerling van een kat

over zoveel boosheid gebogen
men kan niet anders
dan nog bozer worden

al zou een adderloos lachje, een vers exemplaar
van het verdwenen boek precies daar vandaan komen
vanuit die hoek waaruit een grap springt

al zou er een ober
eindelijk eens de bestelling opnemen

ik zag u op het luchtrooster staan
zou hij zeggen

uw rode rok woei op, ik zag uw slipje

al zou er wat schaamte zijn
verstrooiing zou het vers instromen
en men zou zwemmen gaan
in het zojuist ontdooide hart

Read Full Post »

Read Full Post »

Read Full Post »

 

hoe we in de tuin staan
de grond verdeeld in plannen

schaduwen

silhouetten die zich traag
opgenomen weten in een alles
overheersend duister

zo zou ik ons kunnen omheinen
maar ik weiger

dit, schrijf ik liever, is onze tuin

deze plek in de schaduw
die werd voortgebracht door licht

onze plaats is naast dit gedicht

alles is hier
waar we leven

alles

Read Full Post »

 

Ineens maakt het ons niets meer uit, jij tekent

hartjes op hun kop en ik verklap geheimen.

We spelen, dat wij twee woorden zijn die rijmen.

Zo op elkaar gesteld zijn we. Jij rekent

 

op geen enkele wig. We zijn niet zo bekend

met ruzie en elkaar weer moeten lijmen.

We verwachten niet, ooit te hoeven slijmen.

We zijn pas achttien, nog te veel met jeugd verwend.

 

Hoe spanten het dak, het huis de spanten draagt .

Natuurlijk moet ik huilen wanneer je vraagt

of ik weet wat mijn gevoelens met je doen.

 

En ook al geef ik je, liefdevol een zoen.

Het is de waarheid, die aan mijn gedachten knaagt,

we zijn ‘n knittelvers, niet het sonnet van toen.

Read Full Post »

tien centimeter groter

zou ik willen zijn

om bij die plank te kunnen

waarop ik dan bewaar

wat hoog gegrepen was

.

het boek over verandering

de pen met de licht gebogen punt

.

danslessen overslaan wil ik

en toch in jouw pas lopend

het ritme verstaan

.

mezelf ontdaan wetend

van moedeloos geharrewar

de boer op gaan

met mijn viooltjes en de

uitbundige, ongeoorloofde

harmonietjes die ik schreef

Read Full Post »

Older Posts »