Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Poëzie’ Category

net toen ik aan de wereld wilde vragen waarom ik eigenlijk was uitgenodigd om te komen leven zag ik een rood geschilderde, houten kerk op een wankel tafeltje staan. De deuren zwaaiden uitnodigend open. Als in een roes trok ik mijn gele poppenlaarzen aan en stapte naar binnen.

Helemaal vooraan nam ik plaats op een bank waarvan je aan het hout kon zien dat er al behoorlijk wat houtwormen mij voor waren gegaan .

Er plakten duivenveren op de vloer en tegen de wanden.

Dankjewel, klonk plotseling een vriendelijke mannenstem.

Waarvoor? vroeg ik, in alle bescheidenheid denkend aan de vraag die mij hier bracht.

Dat je naar binnen durfde te komen, de stilte gele laarsjes bracht en nieuwsgierigheid, luidde het antwoord.

Devoot boog ik het hoofd. Pas toen de mannenstem me vriendelijk vroeg of ik wellicht de duivenveren wilde opruimen werd ik even te groot voor het kerkje. Al snel dacht ik echter het verzoek als een antwoord op mijn vraag te mogen begrijpen

Ik was uitgenodigd om te zijn wie ik ben, soms argeloos, soms nieuwsgierig en altijd geschikt voor wedervragen en het opgelegd krijgen van schijnbaar nutteloze taakjes.

bijna onvindbaar
als de zerk onder het mos
een verwaarloosd hart

Advertenties

Read Full Post »

zeg maar niks, zegt de schoenmaker

bij het zien van het roze barbielaarsje in mijn hand

ik weet wel dat er hele kleine mensjes bestaan

.

de dakdekker roept dat zingen niet nodig is

hij komt vanzelf van het dak zodra hij klaar is

.

de timmerman heet Hamers

de overbuurman Spijkers

.

de bankman heeft de begroting opgemaakt en

zegt het was eenvoudig, u bent blut we

gaan u veilen

.

het is een geordende dag

.

een van oorbellen en manchetknopen

paar aan paar

in de vitrine van de juwelier die

Goudenketting heet

Read Full Post »

haiku studie

.

elk sneeuwvlokje

maakt de tuin een beetje

witter

.

of nee

.

na elk sneeuwvlokje

de tuin een beetje witter

.

of nee

.

hoe elk vlokje

een bijdrage levert

de tuin steeds witter

.

of nee

.

dansend

op de oostenwind

witte speldenknopjes

.

of nee

of toch

of

.

poedersneeuw

een strooibus vol

.

oh haiku

oh sneeuw

Read Full Post »

vandaag is een grootmoeder

ze maakt een grapje over Nico de mus en
zegt dat God tussen al de regels zit

.

achter sommige woorden
zegt iemand een s en hè
ter overtuiging, dit zag ze
in een film

.

vandaag is ooks een opa
hij prakt een banaan en is
niet snels genoeg om wegschietende
stukkens op te vangen

.

vandaags is een sopraan die
Ave Marias zingt en een peuter

.
met mollige handjes
kneedt hij omas gemoed

Read Full Post »

of de grond hem meer
dan dragen alleen aan zal reiken
ik stel me voor hoe hij zich verend waant
elke stap een aanslag op onverzettelijkheid
met aan het einde van de dag
een spoor dat zich niet toont

.

 

zijn vinger gebiedend opgeheven
dan weer de armen
bedachtzaam op de rug

Read Full Post »

de straat ligt open

als je komt kom dan

met de lift

.

je weet wel

die koker waarin je

naar beneden suizen kunt

.

ik had ze

een langer leven gegund

.

krokusjes

.

in de groenstrook voor het huis

staan ze te sterven

.

mama

.

breuken kan je feilloos

aanraken

.

vandaag vraag ik je

wie is nu eigenlijk

de richting kwijtgeraakt

wie van ons

zeg jij het eens

.

mama

.

de graafmachines rukten aan

de grond trilt tot diep in de voegen en kieren

van ons huiselijk denken

.

mama

.

mam

.

stilte leerde

hoe hij naar zichzelf

moet zwaaien

.

in lange

niet te peilen halen

wuift de tijd terug

Read Full Post »

In de hand

een levenslijn
fortuin

wat dagen die
zich laten plannen

al is het
steeds opnieuw
weer wennen

dat dit het is
en dus niet dat

laat staan
het begerenswaardig
andere
waarop hunkering
de hand op voorhand al
wist neergelegd.

Read Full Post »

Older Posts »