Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘humor’

Het is weer zover. De melk is op, er is geen kaas meer.

Je winkelwagentje heeft voor de verandering een afwijking naar links, dat komt goed uit, besluit je na wat gehannes, je begint te veel naar rechts over te hellen.

Bij de koeken aarzel je en denkt, de koek is op, hoe vaak zei ik dat al? Een rol Maria biscuitjes ligt nog voor je een antwoord hebt kunnen bedenken in het karretje en voert je meteen even terug naar vroeger. Was het nog maar een beetje zo, een koekje verkruimelen in een pannetje, een stukje appel erbij, het fornuisje aansteken met een aanmaakblokje. Proeven papa? Ze doen het tegenwoordig in Japan maar dan echt alles in het klein, zag je op tv. Je overweegt een verhuizing naar Japan maar bedenkt dan dat je nog wel ergens een oud kookkacheltje hebt staan, dat scheelt een hoop gedoe.

Bij de wijn staat een man van om en nabij de 80 met een fles rode wijn in zijn hand. Mevrouw, vraagt hij, kent u deze toevallig? Merlot, zie je en antwoordt dat het een goede wijn is, soepel, zeg je. De man zet hem terug. Hij houdt waarschijnlijk niet van soepel, begrijp je en denkt er goed aan te doen hem op een Bordeaux te wijzen. En die, klink je met een verbazingwekkende kennersstem, is nogal stroef maar wel vol en krachtig. De man, hij lijkt wat op Rutger Kopland, kijkt naar de prijs en dan naar jou. Hij schraapt zijn keel en je bereidt je voor op een avond in de tuin. Prijzig, zegt hij.

Bij de eieren zoek je, denkend aan je culinaire verlangen, naar de kwarteleieren.

Eenmaal aanbeland bij de kassa met de gebruikelijke boodschappen en de biscuitjes zie je de man terug. Hij heeft voor de Merlot gekozen én de Bordeaux. Als hij je ziet, grinnikt hij wat verlegen en zie je een zweem van de jongen die hij eens was terug in zijn blik. Hij wijst op je biscuitjes. Die zijn lekker, zegt hij, met een beetje boter en hagelslag. Hij pakt iets van de band en toont het je. Het zijn ook Maria biscuitjes. Hij maakt een wat beverig dansje van voorpret. U vergat de hagelslag, merk je quasi droogjes op en hij laat een bulderende lach op je los. De kassière die net nog wat melancholisch voor zich uit zat te kijken lacht mee ook al weet ze niet precies waarom. Voor drie mensen maakt de wat grijze dag plaats voor een zonnig doorkijkje. De vrouw achter je laat een pot appelmoes vallen, hij spat uiteen aan haar voeten. Shit, klinkt het hartgrondig. Scherven brengen geluk, wil je zeggen maar je houdt je in bij het zien van de ravage aan haar voeten en de appelmoesspetters die aan haar broek kleven. De kassière haalt de biscuitjes over de scanner en merkt op dat ze er heel lang geleden, toen ze nog klein was wel eens hagelslag op deed. Dat is me toch lekker, zegt ze. De man en jij kijken mekaar eens aan en krijgen de slappe lach. De appelmoespotvrouw vraagt of de pret wellicht over haar gaat. Ook, hikt je tijdelijke partner in crime. Pas dan lijkt de kassière te zien wat er gebeurde. Een mevrouw heeft een pot appelmoes stuk laten vallen, schalt haar stem via een microfoon door de winkel. De vrouw kucht gegeneerd. De man biedt haar een biscuitje aan en je weet weer precies waarom boodschappen doen soms best leuk is.

bij de groenteman

een weekendhulpje ordent

het schap met druiven

Advertenties

Read Full Post »

dik tevreden weer

hoe het ook had kunnen zijn

in de lachspiegel

Read Full Post »

’n kapot beeldje

met secondelijm plakt zij

zichzelf  aan een scherf

Read Full Post »

hij droomde
dat hij een kikker was en
werd kwakend wakker
kus me, kus me
kwaak, kwaak, kwaak
.
zij droomde
dat ze kussen moest
tantes op beide wangen
ooms vol op de mond
broers en zussen
op het voorhoofd en vreemdelingen
op de rug van hun hand
.
dat er een kikker om een zoen
kwaakte ging haar – logisch dus –
wel wat te ver
.
ik zal je ontbijt klaar maken, zei ze
je over je kikkerbol strelen maar pas op
.
ik droomde dat ik een reiger was
verwacht van mij geen kus

Read Full Post »

oh oh dat ego

pas na het vierde flesje

zit het in zijn glas

Read Full Post »

jurkb

Read Full Post »

ze zeggen dat ik op een appel lijk
en als ik in de spiegel kijk
dan kan ik niet ontkennen
dat de aanblik even wennen is

ik heb een kleine vleesheuvel
vlakbij de steel, daar ben ik aan
te herkennen, neenee
ik ben geen gewone peer

heeft u mij geproefd
dan neemt u nooit een ander meer

door midden gesneden heb ik iets
van een treurend kind, ik kijk,
dat geef ik toe, een beetje witjes

als u me op te warmen weet
dan loop ik prachtig donkerrood aan
werkelijk, ik ben niet te weerstaan
consumptierijp van december
tot maart, u bent dus al wat laat

zeg nooit zomaar peer tegen mij
ik ben niet voor niets familie
ach, ik verklap dit node

maar ik ben er een van de zoete tak
een heuse Brederode

Read Full Post »

Older Posts »