Feeds:
Berichten
Reacties

my name
written in Russian
pure poetry

 

mijn naam

in het Russisch geschreven

pure poëzie

Advertenties

een opgeruimd huis

uit de doos voor de kringloop

steekt een lintje

vieze vlekjes

de schaduwen van sop

in het badwater

er zijn wonden

die om aandacht vragen

er knagen steken

aan mijn brein

.

ach nee, ik kan geen dagen achtereen

me luchtig door wat pijn doet slaan

me nergens verbergen noch tevoorschijn piepen

in een kleedje waarin men mij verstaat

.

ik spreek intern met grote geesten

die zaadjes poten in wat ik denk

en soms schenk ik de leegte bij

met een elixer dat doet groeien

en beseffen ook

.

de hoogste hemel

ligt binnen handbereik

naast de venijnige pijntjes

het gedesillusioneerde deel

.

waar ik toegeef

soms te treuren of juist ontken

dat ik – zo spaarzaam blij –

toekomst zie in iets

wat al gestorven lijkt

.

zo trouw is alles

aan de vrouw die in me naar

dat alles kijkt

mijn gezag
een spinnetje dat
over je huid kruipt

 

Ik vind ze leuk, meestal dan toch. De rommelmarkt waar ik gisteren was ervoer ik echter als een ramp. Om te beginnen was het loeidruk. Ik kon bij geen enkele kraam kijken omdat ik niet tussen de anderen kijkers kon komen. Snel doorlopen was er ook niet bij. Boodschappenwagentjes, rugzakken, brede dames van middelbare leeftijd, kwekkend met elkaar, om en nabij de 30 cm. van een kraam verwijderd.

Och kek doar, zoween had ik vruger ok.

Wè vinde gij, zal ik dees kupke kope of dè.

Ge snapt oit nie woar ut vandoan komt war.

Nou ik wel, kom mar is bij men kijke.

Enzovoort.

Mannen, traag, groot soms en breed en de armen altijd wat van het lichaam gehouden als zit er een struisvogelei onder de oksels. Uw ei is klaar, wil ik soms zeggen maar ik zeg niets, ik moet er niet aan denken wat er zou kunnen gebeuren als mijn opmerking verkeerd uitpakt Ik probeer mezelf zo efficient mogelijk tussen het publiek door naar de gewenste plekken te bewegen. Vaak lukt dat, gisteren niet tot nauwelijks. Ik voelde me vollopen met opstandige, negatieve energie, voor de volle honderd procent bereid tot duwen en desgewenst schoppen of stiekem knijpen.

Kek, Mien, dees is een skon ketting voor jullie Petra.

Die houdt nie van gruun.

Ohw, dees dan.

Knijpen, schoppen, erbij wil ik.

Bij een mevrouw die tussen de potjes en glazen, een doos vol sieraden heeft staan is het zowaar vrij rustig. De negativiteit die nog niet tot daden leidde stroomt geheel vrijwillig mijn lijf weer uit. Ik rommel in de doos en houd een handvol over waar ik tevreden mee kan zijn. We maken een prijs en ik – een stuk opgewekter nu – scharrel verder.

.

op de rommelmarkt

na het gedring even rust

bij een boekenkraam