Feeds:
Berichten
Reacties

Fout vuur

“Bestaat er fout vuur?”

Niet precies in die woorden, meer is het haar houding die de vraag lijkt te stellen. Het duurt even eer zij zich uit haar stoel heeft gehesen. Ze kijkt me doordringend aan, resoluut haar rollator voor zich uit duwend. “Ik moet nodig.”

Ik zit als vastgenageld aan mijn stoel en kijk naar haar. In plaats van haar mijn hulp aan te bieden vraag ik me af of het woord rollator in een gedicht zal passen.

Ik denk van wel, maar niet met haar er achter. Niet in een gedicht over mijn moeder. Bestaat er fout vuur?

Terug in de werkelijkheid. “Kijk uit mam!”

“Als ik val dan komt het van die boot,” luidt haar reactie. Ze zit nu op het toilet.

Ik sta op veilige afstand in de deuropening.

“Boot?”

“Hoe heb je me gevonden?”

“Ik heb niet hoeven zoeken.”

“Dat vind ik knap van je, je wist immers niet dat we gingen varen”

Ik schipper tussen vertellen waar we zijn en doen alsof het waar is. Dat het waar is dat we op een schip zitten.

“Er is hier een oud echtpaar en dat houdt nog erg veel van elkaar.”

Ik kijk toe hoe ze haar kleding recht trekt.

“Misschien waarderen oude mensen liefde meer,” ik zeg het aarzelend.

Ze zwijgt.

Ineens wijst ze.

“Ze moeten daar gezeten hebben waarvan niemand wist dat het een plekje was.”

Dan zucht ze en glimlacht naar de verpleegkundige die is binnengekomen om haar medicijnen te brengen.

Als het meisje weer weg is kijkt ze me aan met dat speciale blikje haar eigen. “Het was een mooie reis, alleen jammer.”

“Jammer?”

“Nou ja, dat die boot niet echt was.”

Ze lacht wat voor zich heen en stelt dan knikkend vast.

“Ja. Er bestaat fout vuur”.

 

.

 

het groene eiland

rechts van het raam

haar sta-op-stoel

Lezing

Een lezing, waar ik een jaar geleden ben geweest, ging over bewustwording van eerdere levens en de eventuele invloed op je leven nu
Dit in het kort gezegd.
Ik heb lang niet alles onthouden van wat er zoal gezegd werd maar ik vond het een boeiende lezing. Wat er gebeurt als je sterft kwam aan bod. Het overgaan naar een andere wereld. Hoe je leven als het ware wordt opgeslagen in een enorm archief.
Dat we allemaal een persoonlijke engel hebben, of een gids, net zo je het noemen wilt. Over dromen werd gesproken en over het werken aan je spirituele ontwikkeling.
Het klinkt voor veel mensen waarschijnlijk nogal zweverig.
Ik ging jaren geleden regelmatig naar dergelijke bijeenkomsten.
Ook bijv. naar lezingen over de Filosofie van de vrijheid van Rudolf Steiner. We hebben toen zelfs een werkgroep opgericht. Wat ik gebruiken kan pas ik toe, waar ik niets mee kan of wat me te ver gaat, leg ik – voorlopig dan toch – naast me neer.
Na de pauze konden er vragen gesteld worden, Ik heb er geen gesteld en de vragen die wel gesteld werden vond ik niet zo boeiend..
Na deze lezing heb ben ik niet meer naar een dergelijke lezing gegaan maar dat ik spiritueel ben ingesteld hoeft geen geheim te zijn.
Je verstand erbij houden kan nooit kwaad en niemand heeft de volledige wijsheid in pacht denk ik.
.
maar bij wie dan
klop ik de kruimels
van de schoot

over een hart vol lust gelogen
de gordijnen opgevoerd
als onschuldige objecten

 

konden we maar gewoon groeten
hoi zeggen, hallo
wie heeft dit weer besteld
was jij het die ik vanmorgen heb getekend

 

ik reken de zon dan maar in
sla eens iets in de boeien
koop een bandiet uit
dief ik bied je een buit voor je gedachten

 

ik ben het waken moe
er moet gesproeid en gedaan worden
de avond moet leeg

 

een kinderlijk gonzen doet me ontwaken
in de te krappe kamers van mijn geest

 

is het al hier geweest
het overdonderend succes en waar dan
is het gebleven

 

dan de bons
van het hartelijk woord
hoe het vallen kan

 

ik leerde het zien
zonder kijken en vergeleek het
met sprongen van geluk

 

onder druk gezet
sterft elke inval weet je

 

we moesten maar eens
wat vaker opengooien
alle sloten en hangsluitingen
het kettinkje van de deur doen
vaker zoenen

 

door het grind klossen
stampend en schuifelend
glimmen van geluid

 

over het
formaat van een vijver
niet zeuren

week negen

de te ruime spijkerbroek

zit als gegoten

 

week 4

een hazelaartak

afgeknipt en vergeten

gewoon doorgegroeid

 

 

in zijn gezelschap

zie ik zelfs een prijskaartje

aan de maan hangen