Feeds:
Berichten
Reacties
zie je mijn ogen
ze staan elkaar niet toe
hetzelfde lief te hebben
 .
mijn rechteroog
valt voortdurend open
van verbazing
 .
zie je vriendje
hoe vaak dat is
 .
zie je ook de gelijkenis
met de tuin
 .
wildgroei
schoonheid
 .
mijn arme takken
lieten zoveel zware
vogels toe
 .
je gaat als vanzelf
van de kleine, snelle vleugelslag
van motjes houden
 .
zo rap joh
en zo teer
.
ik ben ook een raam
je kunt bij me naar binnen kijken
en een deur
 .
treed binnen
er is geen drempel
 .
mijn scherpe hart
sleep alle nare kantjes
van betreden

Vorige week stond ik in de boekhandel, op zoek naar een leuk boekje voor een jongetje dat 2 jaar wordt.
Ergens had ik liever kleertjes gekocht of iets van speelgoed maar ik weet de juiste maat niet zeker en ken de belangstelling van het manneke niet.
Dus, dacht ik, dan een boekje, een boekje is nooit verkeerd.
Ik vond het moeilijk kiezen en kocht uiteindelijk – naar het advies van de verkoopster – een boek over een hondje dat overal nee op zegt. Toen ik het boek op de post gedaan had sloeg de twijfel toe, had ik niet beter dat boekje over het jongetje op een potje kunnen kopen, of een gezellig kleurrijk speeltje? Zal hij blij zijn? Of stuurt zijn moeder het retour afzender?
Het verdrietigste aan dit alles was dat het een cadeautje betrof voor mijn bloedeigen kleinzoon.

.

 

enkel de wind

zet hem nog in beweging

de lege schommel

de stof niet het kleed

altijd als hij stofzuigt

denkt ze dat

 

het vliegje

moe van tegen het

raam vliegen

 

overal oma’s

in supermarkten, op straat

en in mijn hart

 

bijna zijn ze

te pakken, die merelnoten

zo dichtbij