Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘gedicht’

oh bevlogenheid
bij de vijver laven zich
wat woorden
schrijft u mij een schepnet
opdat ik hen vangen kan


met een vers
over de toekomst
van verlangen
zal ik u mijn dankbaarheid
en al mijn vreugde tonen


ach bevlogenheid
zo stilletjes als u wegsloop
als vluchtte u
nochtans vraag ik, heeft u
een vleugje uzelf voor mij


zo onbezonnen
schepte mijn geest genoegen
in vergeefs creëren
vergeef het mij, ik ben niet meer
dan ’n deemoedig slaaf van u en pen


kijkt u wel
ik toon en toon en
blijf maar tonen
ben ik dan op uw netvlies
beeld noch bezield te zien


oh bevlogenheid
de vogels in mijn hart
zij landen geruisloos
op de tak van ons verstaan
zie toch eens die vleugels


mijn geest wil gaarne
met ze gaan zodra zij besluiten
te ontstijgen
dit logge, hese mensenlied waarin
verdriet mijn hart doet zwijgen

Read Full Post »

in het weiland
achter het huis staat
liefde vermomd als boom

het is een rare boom
zo een met de bast van het
soort boom waarop hij nooit
ging lijken

een kromming in de stam
zo jij er zelf een in je rug hebt
en dan die ongemakken
die men takken noemt en

je hebt geen idee
wie de tak bedacht die zo
wanhopig in het niets grijpt

Read Full Post »

Onder de dekens krioelt het van de eigenschappen,
die alles veroorzaken waaraan jij sterft. Ook al sta je
elke dag weer op, hoest je de verontschuldigingen
voor je zwakte over me uit, sleep je er de genade bij,
die wij een diertje, dat onzichtbaar aanwezig is en niet
alleen, hoogstwaarschijnlijk niet alleen, verlenen, door het
niet, nooit vaak genoeg op te zuigen met de mond van de
hygiëne. Ook al stuurt de frisse ochtend wat vreugde door
elke kier naar binnen maar vooral toch door de
openstaande deuren. Zelfs al wassen we de plooien
wekelijks en kost de reine dag ons kapitalen aan on-
beheerst watergebruik en sla ik me door de nesten
als een stof, die uit moleculen opgetrokken werd
door de ruimtes. Zingend soms, dat ik dit niet ben noch
dat krioelen onder de dekens van je verstand, dat ik
ongehoorzamer ben dan een poetsvrouw en geen been in al
de huisstofmijt zie maar ook niet al te veel gevaren
dankzij ook de lage temperatuur, waarin de stofmeid en ik
elkaar bewaren.

.

Dit gedicht haalde de top 1000

Beoordeling van de jury:

Overtuigend gedicht, met een werkelijk intrigerende eerste zin, die de lezer direct pakt en verder doet lezen. Ook de beeldtaal is erg sterk en verrassend, en komt door de prozavorm goed tot zijn recht.

Read Full Post »

zo te slenteren, door straten

en stegen en alles zwijgt

er heerst een wreed soort

rust, het leven lijkt verzwegen

.

ik kan het niet goed leren

niemand te zijn, geen vrije

stappenplannen over de

richtlijnen te leggen

.

er is die drang in mij

de dagen open te breken en

te zeggen u bent vrij maar

.

het mondkapje in mijn jaszak

spreekt een andere taal

een van benauwd uitgesproken

verlangen dichterbij jou

te komen staan

.

zodat we schouder aan schouder

na het knuffelen en begroeten

de warmte weer ontmoeten

die zich door onze harten

weeft waar  zelfs het kloppen

zo graag in vrij bewegen leeft

Read Full Post »

ik schrijf nu wel

maar het hoeft van mij

nergens toe te leiden

.

het maakt niet zoveel uit namelijk

er is van alles al zoveel

waarom nog toevoegen

.

liever neem ik  uit jouw overschot

het pijntje weg

uit een verdriet

zou ik de oorzaak willen knippen

.

vanmorgen schreef ik in rode stippen

dat stippelen zonder het woord uit ervoor

helemaal nergens heen gaat

.

precies zo soms een leugenaar

zijn geheugen overschat en zich

onbekommerd vastpraat

.

Lieve en beste volgers en bezoekers,

hele fijne kerstdagen en een gezond en gelukkig 2021

Read Full Post »

Read Full Post »

Less

voor straf

krijg je vandaag

een heel klein vel

waarop je

jezelf mag uitschrijven

.

of nee,  niet voor straf

maar om je te verleiden

tot ingehouden taalgebruik

.

als les dus leg ik je

een minuscuul  stukje

papier voor

.

je kunt het

ik weet het zeker

.

less is immers more

Read Full Post »

vanuit zijn voortuin
waait al het blad de straat op
windkracht bladblazer

Heb je Applaus al besteld?

https://jeaninehoedemakers.wordpress.com/applaus-haiku-en-tanka/

Read Full Post »

misschien had je mij

over schaduwen moeten

vertellen, over windvlagen

en onverhoedse gebaren

die je bij het nekvel grijpen

omdat je jezelf gevaarloos dacht

.

misschien had je mij

onder het paard door

moeten laten kruipen

.

van opgetild worden, worden

we lui, had je kunnen zeggen en

dat begrip nooit uit zichzelf ontstaat

.

dat je voor veel

even moet gaan zitten

om de daden van hun pitten

te ontdoen en chaos

te herbezien

.

want alles had zich eerder

kunnen voltrekken

.

denk je ook niet

nu je als ik

het gegeven ervoer

dat levens er  soms

ineens mee stoppen

.

misschien had ik jou

moeten waarschuwen

in plaats van je de tijd

op te laten kroppen tot een

moeizame brij

terwijl de essentie

zo simpel is

.

het is leven, lief

leven

.

.

vergeet niet om Applaus te bestellen, dankjewel!

Read Full Post »

niet op het moment dat je

de tandenborstel pakt

maar precies op het moment

dat je merkt dat ik toekijk

en zie hoe je hem pakt

.

tussen niets vermoeden

en in de gaten krijgen

zo ga ik je filmen

.

binnendringen in je leven

het moment van ontdekken

vastleggen om er later

samen naar te kijken

.

zie je zul je zeggen

daar schrok ik

daar wist ik het

daar was het alweer voorbij

.

zo snel gaat het

zo snel

.

Vergeet niet om APPLAUS met de fraaie zeefdruk te bestellen.

https://jeaninehoedemakers.wordpress.com/applaus-haiku-en-tanka/

Read Full Post »

Older Posts »