Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘zorg’

hij kocht een boompje

en noemde het kabouter

kabouter schaduw

 

met een kartelschaar

knipt hij het loof, al zingend

knip, knipper de knip

 

zijn vrouw schudt het hoofd

knijpt, als hij er eens niet is

zacht in de takken

 

soms schopt ze tegen

de jonge stam, schrikt dan

van die vreemde daad

 

kabouter schaduw

draagt al het licht, stelt ze vast

en voelt dan afgunst

 

jaloers op een boom

schrijft ze aan haar zus, waarom

verzorgt hij mij niet

 

Advertenties

Read Full Post »

we komen om u

uit te leggen hoe het ervoor staat

met uw geest

of u bekwaam genoeg bent

deze dagelijkse omgeving

nog te ervaren

 

vergeet even

dat u capabel bent geweest

 

we zien de webben

de vlekken op het tapijt

iets is u kwijt en ergens

bent u verloren

kortom, het is tijd

 

de jaren komen zich nu wreken

tot onze grote spijt zult u

uw eigen budget

stevig aan moeten gaan spreken

voor uw gezondheid en huishoudelijke hulp

 

kruip even uit en dan liefst voorgoed terug

in uw nederige schulp

we komen u plukken

Read Full Post »

ze zorgt voor hem maar

de gulp van haar vaders broek

een onneembaar fort

Read Full Post »

de bips van zijn vrouw
hij veegt hem schoon, zich schamend
voor zijn weerzin

 

 

Read Full Post »

‘Niks is zo erg als oud worden. Zeker in deze tijd met al die dingen, hoe heten ze? Computers, mobieltjes, aipets, blek berries. Bij de kassa hebben ze last van je, omdat je maar één ding koopt, of omdat je geld laat vallen en dat dan eerst op moet rapen en dat duurt natuurlijk even. Omdat ze drie keer moeten zeggen wat het kost, of gewoon, omdat de rollator in het pad staat en ze hebben haast, altijd haast. O ja, ik mag ook wel eens voor hoor, dan buigen ze zich naar je toe alsof je het allemaal niet meer begrijpt, of ze denken een goede daad te verrichten, hoeven ze dat die dag alvast niet meer te doen. De dokters luisteren goed naar je maar alles komt van de ouderdom, alles! Hoofdpijn, vermoeidheid, afvallen, pijn in de schouder, diaree, je kunt het zo gek niet bedenken of het komt van de leeftijd. Visite, och, er komt niemand meer, geeft ook niet, ik versta maar de helft van wat ze zeggen en ze vragen me nooit wat, ze vertellen wat ik doen moet, wat ik fout doe. Ze babbelen met elkaar over mijn hoofd heen en troggelen mijn spulletjes af. O wat mooi, jij hebt er toch niks meer aan, geef mij dat maar. Ja, ja, het is nog net geen beroven. Met me gaan wandelen is een ramp, ik ben niet meer zo snel hè, en eigenwijs zeggen ze. Ik word op voorhand behandeld als seniel en versleten. Dag in dag uit laat men me op de een of andere manier merken dat het voorbij is voor me. Geen souplesse, geen snelle geest, niet iemand met een toekomst, nee. Ik ben iemand waar ze voor op moeten staan in de bus, de chauffeur moet langer stil staan omdat ik naar een plek moet zien te komen. Ze hebben last van me, ik ben een zielig hoopje zorg. Te duur.’ Ze steekt een vinger bezwerend in de lucht en legt haar andere hand op mijn mouw, ‘Het is allemaal waar. Ik ben oud. Ik snap er niet veel meer van, ik hoop soms dat ik in mijn slaap zal sterven en toch … wat zou het mooi zijn als men me gewoon behandelde als een mens die nog ademt. Zal ik de deur even voor u openhouden mevrouw? Wacht, ik help u even naar uw plaats. En dit alles niet uit medelijden of ongeduld, maar gewoon omdat ik er ben, omdat ik hier helemaal ben aangekomen en respect verdien. Kijk dan, ik adem toch nog. Ik ben ook een baby geweest, tien, twintig, dertig, ik heb kanker overwonnen, mijn man verloren, een dochter. In de spiegel zie ik nog steeds het meisje met haar dromen. Ik hoef geen medelijden, ik wil leven. Ik ben een vrouw, oud geworden en alles gaat moeilijker, maar ik heb een naam en ook al neemt het af, ik heb mijn verstand nog.’ De opgeheven vinger wijst nu naar haar voet, ‘zie jij een graf om die voet heen? Volgens iedereen sta ik al met een been in het graf. Ik zie een voet, mijn voet. Wat denk je, verdient die voet nieuwe schoenen? Ben ik dat nog waard, loop ik ze uit of af. Maar jij bent nog jong, ik ben 87, jij moet nog 60 worden, je snapt niks van wat ik zeg denk ik.’ Ze haalt haar hand van mijn mouw, schudt het hoofd en staat bevend op. ‘Bedankt voor het luisteren.’

Read Full Post »

mijn eerste pop
geen armen, geen benen
onbetwist mijn zorg

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Haiku uit Pauwenveren en judaspenning – zie Nieuwste bundel

Read Full Post »