Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘wuiven’

met de rug tegen een boom

die krom en ongelovig oud werd

 

zeven kinderen kreeg je stem

zes mannen je lijf, vijf moeders werd je

 

een van hen betrok het huis

dat maar geen thuis werd

de andere vier wuiven dagelijks nog

de kinderen uit die zij onder

het koken en braden baarden

 

negen ogen ben je en

je praat over een derde

alsof je er twee hebt

 

dan ontwaak je

 

eerst stokt de liefde in je keel

dan de adem van het wezen waarin je huist

 

onder een dekbed

gevuld met kleine veertjes

ontwaakt de oorlog

 

een soldaat sneuvelt

op het hoofdkussen naast je

 

vanavond eten we bloed, zeg je

opstaan

de dag is al jarenlang

klaarwakker

 

Advertenties

Read Full Post »

de wind neemt het woord

geen tak die zich verzet  waar

verzet zinloos is

.

hoe alles wuift

krakend in beweging komt

nu de wind spreekt

.

de gouden regen

reikt met zijn kale takken

naar verdwenen licht

.

zo stilletjes

als de winter de tuin in sloop

en blijft logeren

.

tuin in opleiding

nog een paar maanden

dan studeert zij af

.

januari

ons eigen kleine park

een dood plantsoen

.

alles komt even

in beweging, een lichte bries

neemt waar waar ik faal

.

de oude prunus

staat nog precies op die plaats

waar hij niet meer staat

.

geen vogel zingt

de klank van de tuin verdween

in een dorre ruis

.

aan geen tak

nog een glimp van de boom

die hij was

.

voordat hij omging

toen er nog sprake van

kans op bloesems was

.

met mijn voeten op

een stukje bevroren grond

iemand met een plek

Read Full Post »