Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘winter’

Eens schreven we elkaar
ellendige brieven die we
literair noemden.

.

Aan lieflijk, dacht je
heeft niemand iets, het moet
beroeren, het gemoed
op stelten zetten.

.

Je stopte er zelf als eerste mee.
In mijn laatste brief bracht ik
een van je ideeën om.
Ik trof het met mijn lievelingszwaard.
Een veertien karaat gouden pen
die nog niet naar mijn hand stond maar
de toewijding waarmee ik je
tegemoet kwam trof doel.

.

Heb je al naar buiten gekeken, vroeg je
toen je belde in plaats van schreef en
ik antwoordde dat de postbode al geweest was.

.

Het sneeuwde,
de vlokken klommen
langs onzichtbare touwladders
naar beneden.
Over alle auto’s in de straat werd
hetzelfde kleedje gelegd en de bomen
veranderden in statige versieringen
waardoor het straatbeeld later in een
van mijn gedichten terecht kwam, omschreven
als kaarten van vroeger met daaronder in mijn
eeuwig haastige handschrift;
hoe cliché.

.

Niet dus, zei hij en ik geloofde heilig
dat stilte doden kan.

Advertenties

Read Full Post »

ben je ziek

vraag ik een plantje

je ziet zo wit

Read Full Post »

volgens de takken

valt de storm wel mee maar

die kamerdeur

Read Full Post »

als werd de film

halverwege de val

stilgezet

wiegend blad, gevangen

in onzichtbaar spinrag

Read Full Post »

Terwijl iedereen over lijkt te gaan op een fiets of het openbaar vervoer, ben ik sinds november in het bezit van een splinternieuwe Toyota Aygo. Mijn auto beleeft het ene na het andere debuut.

Zijn eerste debuut, nee, háár eerste debuut, want mijn auto is een dame, was het wegrijden met aan het stuur haar nieuwe eigenares. Aangezien zij mijn eerste eigen nieuwe auto was beleefden auto en eigenaar elk een eigen debuut. Dat schept een band.

We bouwen aan een gezamenlijke geschiedenis en scoren de ene na de andere nieuwe ervaring.

Voor mij is niet alles nieuw, voor haar wel.

Zo ook vandaag die sneeuw.

Ik kan het niet helpen, maar een gevoel van geluk stroomt door mij heen als ik haar zie staan.

Rustig wachtend tot ik haar start, haar in haar één zet, langzaam de koppeling op laat komen en wegrijd. Er staat ons nog een hoop te wachten.

Mijn auto en ik rijden het geluk over de snelwegen. Voorlopig die van Nederland.

We strooien het uit alsof de wegen glad van pech, de tijd het te veel voor zich zelf houdt.

Wij halen in, we duiken weg achter een vrachtwagen. Nemen een afslag, een binnenweg, parkeren steeds daar waar ruimte genoeg is.

Ik let op de weg, ondertussen maakt mijn Aygo een gelukzalig, knorrend geluid.

Toen ik haar uitzocht en de motor beluisterde, wist ik het. Ik koop geen auto.

Ik koop een varkentje.

Een lichtblauw varkentje.

En nu is dat varkentje bedolven onder een witte laag sneeuw die terwijl ik dit schrijf alleen maar dikker wordt.

En straks dan knort zij weer van genoegen.

Omdat ik het ben die in haar wegrijd.

Ik en ik alleen.

Read Full Post »

ijs3

explosie

Read Full Post »

de wind neemt het woord

geen tak die zich verzet  waar

verzet zinloos is

.

hoe alles wuift

krakend in beweging komt

nu de wind spreekt

.

de gouden regen

reikt met zijn kale takken

naar verdwenen licht

.

zo stilletjes

als de winter de tuin in sloop

en blijft logeren

.

tuin in opleiding

nog een paar maanden

dan studeert zij af

.

januari

ons eigen kleine park

een dood plantsoen

.

alles komt even

in beweging, een lichte bries

neemt waar waar ik faal

.

de oude prunus

staat nog precies op die plaats

waar hij niet meer staat

.

geen vogel zingt

de klank van de tuin verdween

in een dorre ruis

.

aan geen tak

nog een glimp van de boom

die hij was

.

voordat hij omging

toen er nog sprake van

kans op bloesems was

.

met mijn voeten op

een stukje bevroren grond

iemand met een plek

Read Full Post »

Older Posts »