Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘weiland’

na zijn wandeling

door het weiland, één schoen

koeienvlabruin

Advertenties

Read Full Post »

De straat waar ik loop komt me vaag bekend voor. Ik zie een gebouw waar je met een lift naar boven kunt en vanaf daar kun je dan met een soort skilift naar een berg. Ik ben alleen en zie tussen een groep mensen die me tegemoet komt een heel bekend gezicht. Ze overleggen met elkaar en ik vang een vraag op waar ik toevallig het antwoord op heb, zonder er verder over na te denken help ik ze verder. Als ik bij een cafeetje besluit om even te gaan zitten blijkt ook de bekende man daar te zitten. Hij komt naar me toe en vraagt of ik zin heb om als hij klaar is even iets met hem te gaan drinken. Even later zitten we op het terrasje van een restaurant, ergens op een berg. We voeren een geanimeerd gesprek en als we onze drankjes genuttigd hebben roept hij de serveerster. Hij rekent af en we willen al weggaan maar ineens zie ik de portemonnee van de serveerster liggen. Ik pak hem op en roep haar, ze komt aangesneld, neemt hem in ontvangst en ziet plotseling dat mijn gezelschap een wel heel erg beroemde man is. Ze bedankt hem hartelijk voor het teruggeven van haar portemonnee. Mij negeert ze volkomen. Ik zou voor mezelf op kunnen, misschien zelfs moeten komen maar ik zwijg en observeer het gezicht van mijn gezelschap. Ik stel vast dat hij zich net zo ongemakkelijk voelt als ik. Hij wordt ook niet gezien als de mens die hij is, schiet het door me heen. We staan op van het tafeltje en de man vraagt me of ik nog wat met hem wil gaan wandelen. We lopen via een veld naar een houten hek, vanaf dat punt kunnen we erg ver zien, zegt hij. Nauwelijks staan we daar of er begint een sirene te loeien. Er is duidelijk sprake van gevaar. Kom, zegt hij, we moeten maken dat we wegkomen en we beginnen te rennen. We verliezen elkaar uit het oog en ik kom uit bij een trap die naar beneden leidt. Ik moet goed opletten dat ik niet omver geduwd wordt door andere, in paniek geraakte mensen. De trap voert naar een station zo blijkt en iedereen slaat blindelings rechtsaf, de rest achterna. Even slechts aarzel ik en denk dan, als ik deze aanval wil overleven doe ik er goed aan om linksaf te slaan.
Een paar dagen later, als ik deze droom nog eens voor mezelf repeteer valt de naam van de bekende man me in, het was Tony Blair. Het inzicht dat ik door die droom kreeg is een van mijn grootste rijkdommen.

Het belangrijkste wat deze droom me liet zien:
Beloond worden voor iets wat niet je verdienste is, is net zo pijnlijk, als niet beloond worden voor iets wat wel je verdienste is.
Je eigen weg gaan is vaak heel verstandig

Read Full Post »