Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘schrijven’

ik wist niet meer
dat ik gedichten geschreven had
dat ik eens woorden wist
voor wat zich onbeduidend waande

.

ik wist waarachtig niet
dat in mijn brein de taal zich
hoe dan ook ontplooide

.

een berooide dacht ik dat ik was
beroofd van levenslust en talent

.

maaiveld schreef ik onder elkaar
de m van meisje toch
de a van als je nu eens dit
de a van als je nu eens dat
de i van inspanning
de v van voegen
de e van eenvoud en en
de l van lang genoeg gedacht
de d van doe het meisje

.

ik wist niet
dat ik het nog in me had
dat ik
zonder mezelf ervan bewust te zijn

het rangschikken van woorden
zo moeiteloos bezat

Advertenties

Read Full Post »

my name
written in Russian
pure poetry

 

mijn naam

in het Russisch geschreven

pure poëzie

Read Full Post »

 

Ik vind ze leuk, meestal dan toch. De rommelmarkt waar ik gisteren was ervoer ik echter als een ramp. Om te beginnen was het loeidruk. Ik kon bij geen enkele kraam kijken omdat ik niet tussen de anderen kijkers kon komen. Snel doorlopen was er ook niet bij. Boodschappenwagentjes, rugzakken, brede dames van middelbare leeftijd, kwekkend met elkaar, om en nabij de 30 cm. van een kraam verwijderd.

Och kek doar, zoween had ik vruger ok.

Wè vinde gij, zal ik dees kupke kope of dè.

Ge snapt oit nie woar ut vandoan komt war.

Nou ik wel, kom mar is bij men kijke.

Enzovoort.

Mannen, traag, groot soms en breed en de armen altijd wat van het lichaam gehouden als zit er een struisvogelei onder de oksels. Uw ei is klaar, wil ik soms zeggen maar ik zeg niets, ik moet er niet aan denken wat er zou kunnen gebeuren als mijn opmerking verkeerd uitpakt Ik probeer mezelf zo efficient mogelijk tussen het publiek door naar de gewenste plekken te bewegen. Vaak lukt dat, gisteren niet tot nauwelijks. Ik voelde me vollopen met opstandige, negatieve energie, voor de volle honderd procent bereid tot duwen en desgewenst schoppen of stiekem knijpen.

Kek, Mien, dees is een skon ketting voor jullie Petra.

Die houdt nie van gruun.

Ohw, dees dan.

Knijpen, schoppen, erbij wil ik.

Bij een mevrouw die tussen de potjes en glazen, een doos vol sieraden heeft staan is het zowaar vrij rustig. De negativiteit die nog niet tot daden leidde stroomt geheel vrijwillig mijn lijf weer uit. Ik rommel in de doos en houd een handvol over waar ik tevreden mee kan zijn. We maken een prijs en ik – een stuk opgewekter nu – scharrel verder.

.

op de rommelmarkt

na het gedring even rust

bij een boekenkraam

Read Full Post »

er schuilt vergeefsheid in elk woord

het vindt de zin niet of raakt verloren

.

 

vaak verdwaalt het in een ander

harder uitgesproken zeggen

.

 

het laat zich vallen en als het er

al heel lang ligt zegt soms een dichter

jij bent precies het juiste woord

voor mijn gedicht

Read Full Post »

goedemorgen pen

wat lief dat je hebt gewacht

wat wil je schrijven?

Read Full Post »

want als ik niet schrijf
schrijven anderen gewoon door
zonder er ook maar een moment
bij stil te staan hoe ik
het zeggen zou

als ik zwijg
dan nemen zij het woord en
wenden niet aan
wat er voor mij toe doet

daarom is het
dat ik me nietig voel
maar ook reus

daarom schommel ik
duw ik mezelf hoger
steeds hoger en lieg ik nooit
over de toestand van mijn hart
dat trillend vaak
onder de oppervlakte leeft
van de borst die ik opzet

zo bij tijden

Read Full Post »

bij mijn ouders graf

schreef ik een haiku

over rouwmuggen

Read Full Post »

Older Posts »