Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘ouderdom’

ze opent zingend

en zoekt als ze mij ziet staan

een passende groet

.

in de koektrommel

drie oude bokkenpootjes

en de huissleutel

.

in haar huiskamer

de geur van afwezigheid

in een vaasje

.

 

haar leven

elk bezoek herbeleeft zij

haar verhaal

.

haar vader

te jong gestorven

van verdriet

.

haar moeder

een echte moeder, één die

alles van je wist

.

 

als ik wegga

sluit zij niet goed af

ik duw de deur dicht

meteen maakt ze weer open

oh, zegt ze blij, ben jij het

.

 

 

 

 

Advertenties

Read Full Post »

we komen om u

uit te leggen hoe het ervoor staat

met uw geest

of u bekwaam genoeg bent

deze dagelijkse omgeving

nog te ervaren

 

vergeet even

dat u capabel bent geweest

 

we zien de webben

de vlekken op het tapijt

iets is u kwijt en ergens

bent u verloren

kortom, het is tijd

 

de jaren komen zich nu wreken

tot onze grote spijt zult u

uw eigen budget

stevig aan moeten gaan spreken

voor uw gezondheid en huishoudelijke hulp

 

kruip even uit en dan liefst voorgoed terug

in uw nederige schulp

we komen u plukken

Read Full Post »

er zijn zalfjes en crèmes

om je te bestrijden

er is reclame

waarin het jong zijn gepromoot

onze breinen spoelt

 

ouderdom

ik kocht het beste

van het beste om je te weren

het spijt me voor je

dat ik dit schrijven moet

ik heb nooit veel voor je gevoeld

 

blijf voorlopig van mijn lijf

dan komt het tussen ons wel goed

 

Read Full Post »

ze komen niet meer

als zijn het jonge kinderen

niet in staat voor haar te zorgen

zo zij zich eens over hen ontfermde

 

ze geven boodschappen door

bellen af

 

nog koopt ze voor bezoekjes in

legt knopen in haar zakdoek en vouwt

de ezelsoren terug in boeken die zij schonken

het programmablad ligt open

op de juiste dag

 

ze overpeinst

de hoofdbeweging van haar jongste

het fronsen van de oudste en de gebogen

schouders van de jongen die zij

haar groene ogen meegegeven heeft

 

gezeteld in haar aangepaste troon

spant zij processen aan tegen het proces

dat haar aanhangig maakte

 

Read Full Post »

elke dag belt ze de politie

 

politie,  die vrouw heeft mijn redding gestolen

die vent met zijn rode busje dat nu grijs is slaapt in mijn tuin

hij loert op wat ik nog heb

 

nee politie, mijn sieraden zullen ze niet krijgen

ik verdronk ze in de Maas

 

het tuingereedschap dat ik niet meer nodig heb

ze namen het mee, ik wilde het nog nodig hebben

 

ik word dag in dag uit verraden

door mensen die niet van me houden

 

nooit eerder zag ik zoveel muren

waar zijn mijn kippen

 

de  hond

 

politie, u bent mijn laatste oor

 

ze wonen in mijn boerderij

grijp ze die bedriegers

 

waar bent u anders politie voor

Read Full Post »

‘Niks is zo erg als oud worden. Zeker in deze tijd met al die dingen, hoe heten ze? Computers, mobieltjes, aipets, blek berries. Bij de kassa hebben ze last van je, omdat je maar één ding koopt, of omdat je geld laat vallen en dat dan eerst op moet rapen en dat duurt natuurlijk even. Omdat ze drie keer moeten zeggen wat het kost, of gewoon, omdat de rollator in het pad staat en ze hebben haast, altijd haast. O ja, ik mag ook wel eens voor hoor, dan buigen ze zich naar je toe alsof je het allemaal niet meer begrijpt, of ze denken een goede daad te verrichten, hoeven ze dat die dag alvast niet meer te doen. De dokters luisteren goed naar je maar alles komt van de ouderdom, alles! Hoofdpijn, vermoeidheid, afvallen, pijn in de schouder, diaree, je kunt het zo gek niet bedenken of het komt van de leeftijd. Visite, och, er komt niemand meer, geeft ook niet, ik versta maar de helft van wat ze zeggen en ze vragen me nooit wat, ze vertellen wat ik doen moet, wat ik fout doe. Ze babbelen met elkaar over mijn hoofd heen en troggelen mijn spulletjes af. O wat mooi, jij hebt er toch niks meer aan, geef mij dat maar. Ja, ja, het is nog net geen beroven. Met me gaan wandelen is een ramp, ik ben niet meer zo snel hè, en eigenwijs zeggen ze. Ik word op voorhand behandeld als seniel en versleten. Dag in dag uit laat men me op de een of andere manier merken dat het voorbij is voor me. Geen souplesse, geen snelle geest, niet iemand met een toekomst, nee. Ik ben iemand waar ze voor op moeten staan in de bus, de chauffeur moet langer stil staan omdat ik naar een plek moet zien te komen. Ze hebben last van me, ik ben een zielig hoopje zorg. Te duur.’ Ze steekt een vinger bezwerend in de lucht en legt haar andere hand op mijn mouw, ‘Het is allemaal waar. Ik ben oud. Ik snap er niet veel meer van, ik hoop soms dat ik in mijn slaap zal sterven en toch … wat zou het mooi zijn als men me gewoon behandelde als een mens die nog ademt. Zal ik de deur even voor u openhouden mevrouw? Wacht, ik help u even naar uw plaats. En dit alles niet uit medelijden of ongeduld, maar gewoon omdat ik er ben, omdat ik hier helemaal ben aangekomen en respect verdien. Kijk dan, ik adem toch nog. Ik ben ook een baby geweest, tien, twintig, dertig, ik heb kanker overwonnen, mijn man verloren, een dochter. In de spiegel zie ik nog steeds het meisje met haar dromen. Ik hoef geen medelijden, ik wil leven. Ik ben een vrouw, oud geworden en alles gaat moeilijker, maar ik heb een naam en ook al neemt het af, ik heb mijn verstand nog.’ De opgeheven vinger wijst nu naar haar voet, ‘zie jij een graf om die voet heen? Volgens iedereen sta ik al met een been in het graf. Ik zie een voet, mijn voet. Wat denk je, verdient die voet nieuwe schoenen? Ben ik dat nog waard, loop ik ze uit of af. Maar jij bent nog jong, ik ben 87, jij moet nog 60 worden, je snapt niks van wat ik zeg denk ik.’ Ze haalt haar hand van mijn mouw, schudt het hoofd en staat bevend op. ‘Bedankt voor het luisteren.’

Read Full Post »