Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘ouder worden’

Op een dag werd er een envelop bezorgd die duidelijk niet voor ons bestemd was. Ofschoon het adres klopte stond er in kinderlijk handschrift Tim boven. Omdat ik geen Tim kende heb ik de envelop opengemaakt in de hoop meer informatie aan te treffen, maar nee. Er zat een kaart in met een hart en achterop stond in datzelfde kinderlijke handschrift Jij bent mijn Valentijn x

Och, wat zou het jammer zijn als deze kaart niet aankwam. Ik stelde me een meisje voor, giechelend van spanning en een jongetje dat rood tot achter de oren zou kleuren. Ik besloot om Tim te gaan zoeken..

Na een paar keer tevergeefs te hebben aangebeld werd er opengedaan door een joch van een jaar of 11. Ben jij toevallig Tim? vroeg ik hoopvol. Nee, zei hij verrast, Tim woont daar. Hij wees. Nummer 5, vulde zijn vader aan vanuit de huiskamer.

Op nummer 5 woonde inderdaad een Tim, ik heb de kaart afgegeven en weer op weg naar huis dacht ik aan lange glijbanen, van de dijk suizen op het deksel van de wasketel, want de slee was al vergeven. Ik dacht aan sneeuwpoppen maken en sneeuwballen gooien. Aan de rotjong die met ijsballen gooiden, in de hoop op tranen en aan de tranen die ik bedwong, wat dan weer mijn score was. De wantjes, die aan touwen in mijn mouwen zaten, de ijskoude voeten. Rode neusjes, snottebellen, de schreeuwende stemmen van opgewonden kinderen.

vierenzestig

een kopie van haar moeder

in de winkelruit

Advertenties

Read Full Post »

heen en weer geslingerd

gelijk guirlandes op een zomeravond

het hart een tuinfeest

.

traag beweegt

een silhouet van vreugde

door de struiken

,

zo aaibaar zijn de uren

dat ik ze streel met één enkele gedachte

.

je onttrekt je aan het licht

waarin de grootste schaduw ooit

in stilte valt

.

wat waren we oud

begin dertig beiden en

zo ernstig

.

er liggen stenen opgestapeld

tegen de muur, zij herinneren ons

aan nooit uitgevoerde plannen

.

een van hen noem ik Metusalem

Metusalem herhaal je

en even speelt je glimlach met mijn jeugd

Read Full Post »

het plan is
plannen maken

.

de toekomst is een meisje
dat ophield met huppelen
het verleden is papa’s
spring in ’t veld

.

oorlogen hebben vrij spel gehad
op elke willekeurige gebeurtenis
vielen bommen
harde woorden
doden

.

het haar is gekruld geweest
kort geknipt, gekleurd

.

er waren te korte jurkjes
lange broeken, hoeden

.

er was meer dan ooit nog
komen zal, dus plannen

Read Full Post »

Er is mij niets bekend
van nieuwe mogelijkheden,
het leven lijkt me
opgebruikt.
Geen dag nog
wekt mij op.
Ik werd een pop
met kralen ogen,
star en richtingloos.
Mijn consumptie-roze huid
vertoont reeds rimpels.

 

Al lijkt de week
wat korter nu,
zinvoller mijn aandeel,
toch fluistert de tijd
mijn ongeduld
in onpartijdige oren.

 

Terwijl dát
wat ik wil horen
geenszins op liegen lijkt
dringt de werkelijkheid
zich straffeloos
aan mij op.

 

Uit: Het zand zandpad van verwachting

Read Full Post »

er zijn zalfjes en crèmes

om je te bestrijden

er is reclame

waarin het jong zijn gepromoot

onze breinen spoelt

 

ouderdom

ik kocht het beste

van het beste om je te weren

het spijt me voor je

dat ik dit schrijven moet

ik heb nooit veel voor je gevoeld

 

blijf voorlopig van mijn lijf

dan komt het tussen ons wel goed

 

Read Full Post »

eindelijk kan ze
erbij om ze te zoenen
haar oude borsten

Read Full Post »

Geen olifantshuid

hielden we over.

Ondanks het leren

bleef dikhuidigheid

ons bespaard.

Onder het wachtwoord

leeftijd,

het trager worden

met de jaren,

bleef een mengelmoes

van verwachting

en idealisme

in het hart bewaard.

Read Full Post »

Older Posts »