Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘nederlands’

net toen ik aan de wereld wilde vragen waarom ik eigenlijk was uitgenodigd om te komen leven zag ik een rood geschilderde, houten kerk op een wankel tafeltje staan. De deuren zwaaiden uitnodigend open. Als in een roes trok ik mijn gele poppenlaarzen aan en stapte naar binnen.

Helemaal vooraan nam ik plaats op een bank waarvan je aan het hout kon zien dat er al behoorlijk wat houtwormen mij voor waren gegaan .

Er plakten duivenveren op de vloer en tegen de wanden.

Dankjewel, klonk plotseling een vriendelijke mannenstem.

Waarvoor? vroeg ik, in alle bescheidenheid denkend aan de vraag die mij hier bracht.

Dat je naar binnen durfde te komen, de stilte gele laarsjes bracht en nieuwsgierigheid, luidde het antwoord.

Devoot boog ik het hoofd. Pas toen de mannenstem me vriendelijk vroeg of ik wellicht de duivenveren wilde opruimen werd ik even te groot voor het kerkje. Al snel dacht ik echter het verzoek als een antwoord op mijn vraag te mogen begrijpen

Ik was uitgenodigd om te zijn wie ik ben, soms argeloos, soms nieuwsgierig en altijd geschikt voor wedervragen en het opgelegd krijgen van schijnbaar nutteloze taakjes.

bijna onvindbaar
als de zerk onder het mos
een verwaarloosd hart

Advertenties

Read Full Post »

zeg maar niks, zegt de schoenmaker

bij het zien van het roze barbielaarsje in mijn hand

ik weet wel dat er hele kleine mensjes bestaan

.

de dakdekker roept dat zingen niet nodig is

hij komt vanzelf van het dak zodra hij klaar is

.

de timmerman heet Hamers

de overbuurman Spijkers

.

de bankman heeft de begroting opgemaakt en

zegt het was eenvoudig, u bent blut we

gaan u veilen

.

het is een geordende dag

.

een van oorbellen en manchetknopen

paar aan paar

in de vitrine van de juwelier die

Goudenketting heet

Read Full Post »

Pasgeleden besloot ik om eens gezellig in mijn uppie te gaan lunchen. Aanvankelijk stond ik gewoon bij het restaurant dat bij de winkel waar ik was hoorde de menukaart te bekijken, tot de uitbater van het restaurant naast me kwam staan.

En? Staat er iets bij voor u?

Ik ben wel nieuwsgierig naar de soep van de dag.

‘Peultjessoep staat vandaag op het menu.

Peultjessoep? Hmm, dat heb ik nog nooit gehad volgens mij.

Na enige aarzeling was ik om en besloot voor die soep te gaan.

Het restaurant liep in een boog en ik ging strategisch zitten, met mijn rug naar de muur, halverwege de ronding. Vanaf die plek kon ik het hele restaurant overzien. Niet dat er veel te beleven viel. Er zat een echtpaar vlakbij de bar en verder was het restaurant leeg, op de uitbater en een vrouw na.

Of nee, zag ik, toen de soep geserveerd werd, rechts naast me, een eindje verderop zat een man.

Op elke tafel stond een vaasje. De man had een aster uit het vaasje op zijn tafel gepakt en begon er blaadjes af te plukken. Even dacht ik dat hij, ze houdt van me, ze houdt niet van me, ging doen maar hij stak ze in zijn mond.

Terwijl ik een hap van mijn gloeiend hete soep nam en vaststelde dat hij heerlijk was, keek ik vanuit mijn ooghoeken nieuwsgierig toe hoe de man de bloem soldaat maakte. Ik voelde eens aan de bloem in het vaasje op mijn tafel. Kunst, stelde ik vast. De man had dus een plastic bloem zitten verorberen. Hij pakte de roos uit het vaasje en begon eraan.

Ik probeerde mijn aandacht op mijn soep te richten wat slechts even lukte want toen de roos op was schoof de man naar me toe. Dat kon gemakkelijk daar onze zitplaats uit een lange bank bestond die heel de ronding van het restaurant besloeg, bovendien was er naast me een tafel vrij . Ik deed alsof ik het niet merkte maar verplaatste wel snel nog even het vaasje op mijn tafel naar de tafel naast me. Daar stonden nu drie plastic bloemen ter consumptie voor de man. Tegen dat hij die op had was ik wel klaar met mijn soep, dacht ik optimistisch. De man bleek echter geen belangstelling te hebben voor de bloemen, hij had het op mijn soep gemunt. Nee hè, ik zocht het restaurant af naar de man die me zo vriendelijk overgehaald had soep te eten in zijn zaak. Nergens te zien. Ook de vrouw was verdwenen en het echtpaar was eerder al vertrokken.

Ineens stond de man op. Goddank, opgelucht nam ik een hap. Mijn vreugde was van korte duur. Gewapend met een lepel kwam hij terug en stevende regelrecht op me af.

Wat hij vervolgens deed weet ik niet, de uitbater dook op en kwam naar mijn tafeltje. Zijn vriendelijke bruine ogen stonden een beetje bezorgd. Smaakt de soep u? vroeg hij.

Hij is heerlijk, antwoordde ik en keek eens om me heen.

Alle bloemen stonden gewoon in hun vaas. Keurig om en om, op het ene tafeltje een aster en een roos en op het volgende tafeltje enkel een roos.

Niks te veel gezegd hè, lachte de man.

Absoluut niet en er zit ook iets heel speciaals in die soep als je het mij vraagt. Heeft u hem zelf gemaakt?

Een beetje wel, klonk het wat ondeugend en met een twinkeling in zijn ogen pakte hij de lege kom op en liep neuriënd naar de bar.

Read Full Post »

tussen ons

en de buitenwereld

een ongelapt raam

.

 

tijdens het baden

schudt de merel diamantjes

uit zijn veren

.

 

 

stralend

legt de zon mijn talent

als huisvrouw bloot

Read Full Post »

Misschien is elke willekeurige andere dag een betere dag om
te doen waar je faalangst van krijgt.
Gebruik op maandag de wc bril als toetsenbord en speel Chopin voor het publiek in de pot.
Vertel de sperziebonen dinsdag over je reis naar het Egypte van je fantasie.
Stroop de mouwen van zijn jas op nu het woensdag is en hij hem toch niet draagt.
Zeg beleefd tegen de hangende tulpen dat ze hun beste tijd hebben gehad. Waarom aarzelen, het is donderdag.
Zeg de postbode dat je van hem houdt, het is vrijdag, treffender dan op zo’n moment kan het niet meer.
Knuffel een voorbijganger, het is zaterdag en kus dat gezicht in de winkelruit, de winkel is gesloten.
Het is zondag. Je overleefde al die maffe handelingen, ga het podium op.
Het kan niet fout gaan omdat je nu weet dat je publiek in de wc drijft, sperziebonen eet, naar jouw Egypte zou willen en de postbode, de voorbijganger en zijn jas
ze houden ook van jou.
Koop nieuwe tulpen.

Read Full Post »

haiku studie

.

elk sneeuwvlokje

maakt de tuin een beetje

witter

.

of nee

.

na elk sneeuwvlokje

de tuin een beetje witter

.

of nee

.

hoe elk vlokje

een bijdrage levert

de tuin steeds witter

.

of nee

.

dansend

op de oostenwind

witte speldenknopjes

.

of nee

of toch

of

.

poedersneeuw

een strooibus vol

.

oh haiku

oh sneeuw

Read Full Post »

vandaag is een grootmoeder

ze maakt een grapje over Nico de mus en
zegt dat God tussen al de regels zit

.

achter sommige woorden
zegt iemand een s en hè
ter overtuiging, dit zag ze
in een film

.

vandaag is ooks een opa
hij prakt een banaan en is
niet snels genoeg om wegschietende
stukkens op te vangen

.

vandaags is een sopraan die
Ave Marias zingt en een peuter

.
met mollige handjes
kneedt hij omas gemoed

Read Full Post »

Older Posts »