Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘meisje’

met zwier gedragen
de lange zwarte kousen
het korte rokje
elke stap legt even
haar kwetsbaarheid bloot

Advertenties

Read Full Post »

het plan is
plannen maken

.

de toekomst is een meisje
dat ophield met huppelen
het verleden is papa’s
spring in ’t veld

.

oorlogen hebben vrij spel gehad
op elke willekeurige gebeurtenis
vielen bommen
harde woorden
doden

.

het haar is gekruld geweest
kort geknipt, gekleurd

.

er waren te korte jurkjes
lange broeken, hoeden

.

er was meer dan ooit nog
komen zal, dus plannen

Read Full Post »

ik ben een fret

een hermelijntje meer

nogal wit

.

 

ik beweeg zo de zee beweegt, golvend

als ik haast heb bijvoorbeeld

of op jacht ben

zo:

.

–^–^–^–^ –^

.

 

soms is er een uitschieter als ik spring

of schrik, misschien moet ik mijn bewegen

omschrijven als een hartslag

.

 

als het hart van een vrouw

een vrouw die zich bij het leven heeft neergelegd en

gevraagd wordt op te staan

door iemand waarvan zij graag heeft dat die persoon het haar vraagt

.

zo’n hartslag

snap je?

.

ineens is daar dan een kleine verandering

een storing in het ritme

een blijde storing

.

ja

ik beweeg als de hartslag van een vrouw die in beweging komt

in beweging werd gevraagd

ze danst

het is een vreemde dans

niet iedereen zal haar dans als zodanig omschrijven

.

ze huppelt, zal de overbuurman beweren

.

ze waggelt, kakelt de vrouw achter de kassa

.

ze zweeft, roept een kind

.

ze bloost, zegt een meisje en gaat ook dansen

.

ineens weet ik als fret – eigenlijk meer een hermelijntje – niet zeker meer wie wie is

ben ik dat meisje, de vrouw of een fretje?

Read Full Post »

Was ik als jongen geboren
dan zou ik Jimi heten,
Jimi Hoedemakers.
 .
Waarschijnlijk zouden ze mij
in mijn vroege jeugd geplaagd hebben
door steeds opnieuw te vragen waar is Sjors,
je weet wel, die van Sjors en Jimi,
de strip.
Of ze zouden zeggen, wat jammer,
dat je achternaam geen Hendrix is,
Jimi Hendrix man, te gek!
Ik zou auto-emblemen hebben verzameld en speldjes,
bouwde garages van lego en stopte rotjes in mijn dinky toys,
BOEM.
 .
Stel je voor, dat ik als Jimi op de wereld was gekomen.
Opgroeide bij dezelfde ouders, met dezelfde broers en zus,
mijn oma en een tante.
Gewoon in Hintham.
Alles zou anders zijn gelopen, denk je ook niet?
Mijn tante en moeder alleen al, zij zouden
Jimi boy op handen hebben gedragen.
 .
Alles hetzelfde maar dan als Jimi,
hier fantaseerde ik gisteren over.
Zou ik gelukkiger zijn of ook dan, op precies het punt
waarop ik nu ben aanbeland, fantaseren;
ik zou mijn leven als Jimi wel eens willen zien
maar dan geboren als Jeanine

Read Full Post »

over samenvatten

zeg ik tegen een boom

kan ik kort zijn

.

je blad keert niet terug

.

excuseer me pioenroos

je bloeide nog nooit

.

gras je bent altijd groener

zelfs halfdood,

vergeeld als de tanden van

ongebleekte puurheid,

ben je het groenste gras

.

avond, mijn verontschuldiging

dat ik je ellenbogen

niet gesteund heb toen je viel

mijn mitella van taal

over de lamp hing die me

bij scheen in het verwerpen

.

nu dan zal ik kort zijn

over wie ik had kunnen zijn

.

meisje, je werd het niet

Read Full Post »

waterbal2 waterbal1 waterbal

Read Full Post »

De meest verschrikkelijke jurk die ik ooit heb gehad was een oranje jurk met enorme bloemen in geel, groen en een donkerdere tint oranje. De jurk had een strak bovenlijfje en vanaf het middenrif liep een flinke plooi naar beneden. Hij was gemaakt van een stug soort linnen waardoor die plooi steeds een beetje openstond. De jurk was me overduidelijk in de maag gesplitst door mijn moeder, ik droeg hem met grote tegenzin. Nu wil het toeval dat ik niet al te lang voordat ik de jurk kreeg voor het eerst gezoend had met een jongen. Ik was 14, misschien 15 en ik koesterde de herinnering aan die zoen met gemengde gevoelens. Van de ene kant had ik het spannend en best prettig gevonden, van de andere kant schaamde ik me er om en ik vond het eigenlijk ook maar vies. Daar kwam bij dat een vriendinnetje me ernstig had toegefluisterd wat de gevolgen voor me konden zijn van dat zoenen. Ze had veelbetekenend naar mijn buik gekeken en toen mijn moeder met die jurk aan kwam zetten dacht ik te begrijpen dat zij iets wist wat ik niet wist. Ik werd bloednerveus van de gedachte dat mijn zoenen niet zonder gevolgen was gebleven en loerde op onbewaakte momenten naar mijn moeder om te ontdekken wat ze zoal dacht. Mijn geheim had ik graag als plezierig gekoesterd maar het mogelijke gevolg – dat werd benadrukt door die jurk – verpestte dat.

Er zat ook een bescheiden voordeel aan de jurk. Tijdens mijn spel met vriendinnen – ik was een laatbloeier dus ik speelde nog volop buiten – bleek de plooi bijvoorbeeld uitermate geschikt als vangnet voor onrechtmatig verkregen appels. Echter het feit dat de jurk me er steeds aan herinnerde dat er wel eens iets goed fout kon zijn stemde me angstig zodra ik weer op mezelf werd teruggeworpen en tijd en kans kreeg om te piekeren.

Een maand of wat later, ik had intussen tot mijn grote opluchting al begrepen dat er van zoenen geen kind zou komen, kwam mijn oudere nicht op bezoek met haar echtgenoot. Ik droeg die dag de vreselijke jurk en toen mijn hoogzwangere nicht de kamer inkwam schrok ik me wezenloos. Zij droeg exact dezelfde jurk als ik. Het belangrijkste verschil was dat de plooi van haar jurk uitgebreid werd ingenomen door haar buik. Iets waarvoor ik steeds al had gedacht dat die plooi bedoeld was. Schuchter worstelend met hormonen, leeftijd en schaamte zocht ik de blik van mijn moeder. Ze gaf geen krimp. Verlegen met mezelf maar ook gesterkt in een kersverse besluitvorming droop ik af naar mijn kamer.

De jurk heb ik nooit meer gedragen en mijn moeder heeft er nooit iets over gezegd.

Read Full Post »

Older Posts »