Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘luisteren’

Elke ochtend zit ik een uur of langer op de bank. Soms zit ik er zo lang dat ik weiger om nog langer te blijven zitten, dan ga ik stofzuigen, wassen en andere huishoudelijke dingen doen. Of ik stap in mijn auto en ga ergens heen. Het zijn de momenten waarop ik een hekel heb aan de bank en het leven dat bij die bank lijkt te horen.

Elke ochtend begin ik opnieuw en kijk ik met een frisse blik naar alles wat toch echt hetzelfde is als gisteren en al die dagen daarvoor. Aan alles om me heen kleeft een verhaal en vanuit mijn ooghoeken zie ik hoe een merel uit de vijver drinkt. Ik zie de vitrage licht bewegen en de buurvrouw langskomen. Ze wordt nu echt oud, ze draagt al 10 jaar een paars tasje met zich mee en langzaam maar zeker kwam dat tasje steeds dichter bij de grond te hangen. Ik zie haar bij me naar binnen spieden, terwijl ik mijn gedachten plooi in een boekje dat ik op de kop tikte op een rommelmarkt. Het huis is nooit stil. Alles in en om me heen leeft en de zon tovert met haar licht steeds opnieuw een iets andere kamer. ’s Morgens of ’s avonds, het huis en de zon kunnen goed met elkaar overweg en ik mag dat zien. Een enkele keer komt er een liedje langs gefloten, een fluitende buurman, als hij alweer weg is blijft het liedje nog even hangen. Mijn gedichten ontstaan eenvoudig maar zouden niet ontstaan als ik me deze vrijheid om lekker lang op die bank te zitten niet gunde. Bij de overburen is de glazenwasser bezig, ergens in de straat wordt een waterleiding gerepareerd. Twee jongens rennen naar school. Ik verzand in gedachten die niet goed voor me zijn en begin opnieuw. Dat is een privilege, dat steeds opnieuw kunnen beginnen in mijn eigen tempo, op mijn eigen manier, ik weet niet waaraan ik het te danken heb maar ik ben dankbaar. Ineens hoor ik dat ik zing, nou ja, zoemen is het meer. Tijd om op te staan en de bank de bank te laten. Niet zoemen. Leven.

hoe de zon

en dan weer de wolken

het zicht bepalen

Advertenties

Read Full Post »

het is misschien
te donker voor dit hart
te licht voor wat zich graag
zwaar gewogen weet
.
Bach, zeg maar
gespeeld door een ernstige
organist
of Rachmaninov
.
je ziet de pianiste
haar vingers en denkt aan
hoe hij de zijne knakt
.
hij die je lief is maar je recent
het gevoel gaf dat alles fout
zal blijven gaan
.
dat je te oud voor
zelfs je antieke poppen
werd
.
misschien is je hart een ornament
een dat beweegt op commando en
geheimzinnig klopt op de uitgestrekte
aders, op weg naar nieuwe pauzes
.
een uit zeepsteen gehouwen sculptuur
dat zich urenlang bewonderen laat
door mensen die meer met kijken hebben
dan met luisteren
.
zij kluisteren zich niet aan wat ze horen
.
jaren later pas ontdek je
dat wat je deed en zei verloren ging
in fout ingeschatte percepties

Read Full Post »

enkel luisteren

naar geluid dat de ochtend

uit de stilte pelt

Read Full Post »

in niets anders

dan de spiegel waarin

wij staan

 

kijken zij

 

ogen in paren

 

zoekend nog

naar nieuwe vondsten

 

denken zij

 

wetend al

dat waar niets is

alles kan zijn

 

luisteren zij

 

naar de wind

in een vergeethoek

opgevangen

 

zien zij

door alles heen

te komen

Read Full Post »

terwijl zij luistert
plooien haar gedachten zich
om haar mondhoeken

 

 

Ui: Sierlijk vallen

Read Full Post »

op vleugels
waar woorden ogen
op tekenden

zo leert het stil zijn
mij het nog stiller zijn
het innerlijk reconstrueren

waar anders is de dag
dan aan mijn voeten

de stilte
tot vlinder getransformeerd
vliegt van me weg

kom stilte
ik lok je met de zoete geur
van luisteren

de peilende ogen
van haar die in het
lichaam schuilt

de armenvrouw
het buikmeisje, de hoedster
van het ik

en de vlinder zoekt mij
vindt er een bloesem
het nectar

aan elkaar geklampt
als maten in vervoering
de stilte en ik

pauwenverenenjudaspenning1

Bestellen, zie NIEUWSTE BUNDEL en/of PUBLICATIES

Read Full Post »