Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘leven’

maakt niet uit wanneer
het gebeurt wel
.
ze doen het zo
of met een bom
.
of weer
.
wat zal het opleveren
mezelf te verzetten
.
een schip dat vergaat
heeft sloepen vol verlaters
.
ik zal met me zijn
als een godin te water
.
Neptunus overmannen
met maar een borst
.
het verminkte leven
vertegenwoordigen
.
later
als de dood onherroepelijk
.
de maan rond en vol
mijn kind zijn veilig is gesteld
.
dan
.
kom terug zul je
schreeuwen
als de wereld is ontbost
.
en ik zal knikken
mijn nee zul je nooit
ontvangen
.
ik maak geen waarheid hard

Read Full Post »

het overvalt je
terwijl je luchtige dingen denkt
op je fietstocht
naar langzamer leven
.
het grijpt je bij de kraag
van het jasje waarin je
langs kapstokken schuifelend
aarzelt het te erkennen
.
je droomt er over
half wakend, als ben je de duider al
van wat je onthouden gaat
.
en je praat
veel en onstuimig
over toeval
.
je bestaat, denk je
bij de gratie van plotten
en onbedoelde ingevingen

.

.

Inzending Meander Rob de Vos poëziewedstrijd 2020 gedicht bij het kunstwerk van Inge Bak

Read Full Post »

misschien had je mij

over schaduwen moeten

vertellen, over windvlagen

en onverhoedse gebaren

die je bij het nekvel grijpen

omdat je jezelf gevaarloos dacht

.

misschien had je mij

onder het paard door

moeten laten kruipen

.

van opgetild worden, worden

we lui, had je kunnen zeggen en

dat begrip nooit uit zichzelf ontstaat

.

dat je voor veel

even moet gaan zitten

om de daden van hun pitten

te ontdoen en chaos

te herbezien

.

want alles had zich eerder

kunnen voltrekken

.

denk je ook niet

nu je als ik

het gegeven ervoer

dat levens er  soms

ineens mee stoppen

.

misschien had ik jou

moeten waarschuwen

in plaats van je de tijd

op te laten kroppen tot een

moeizame brij

terwijl de essentie

zo simpel is

.

het is leven, lief

leven

.

.

vergeet niet om Applaus te bestellen, dankjewel!

Read Full Post »

niet op het moment dat je

de tandenborstel pakt

maar precies op het moment

dat je merkt dat ik toekijk

en zie hoe je hem pakt

.

tussen niets vermoeden

en in de gaten krijgen

zo ga ik je filmen

.

binnendringen in je leven

het moment van ontdekken

vastleggen om er later

samen naar te kijken

.

zie je zul je zeggen

daar schrok ik

daar wist ik het

daar was het alweer voorbij

.

zo snel gaat het

zo snel

.

Vergeet niet om APPLAUS met de fraaie zeefdruk te bestellen.

https://jeaninehoedemakers.wordpress.com/applaus-haiku-en-tanka/

Read Full Post »

mijn alles mijn niets
het ongemakkelijk
mezelf bewegen tussen
allerlei werelden
.

jij bent mijn stip
je stijgt en stijgt en ik
volg je met wat volgzaam
in me bleef
.

toch zou ik willen
dat je viel
dat je aan mijn voeten
liggen ging en zei
.

het spijt me, heus, het spijt me
zo lastig als ik het vaak maak
.

ik zou je vergeven
lief leven

Read Full Post »

de tijd
dit weet je al
heel lang

is een subtiele vraag

en je blijft en
blijft maar antwoorden

Read Full Post »

heb je weleens je voet

in een stijgbeugel gezet

.

gedacht, nu ga ik een

wereld bestijgen die  me

eraf kan werpen

.

hield je jezelf vast

aan het zadel, legde je een hand

tegen de hals van de vaart

die je ging maken

.

heeft iemand je

het lichtrijden geleerd

kun je doorzitten

.

in galop, in verlichte zit

dat roffelen over de paden

van je liefde voor het leven

.

het snuiven

een geworden met je

eigen ademhaling

briesen

.

was je bedacht op

het onverwachte

een claxon

overstekende kat, een zwarte

een gevlekte, een hert

hond, kind

.

van die op hol geslagen

momenten, de angst

voor de te snelle gang

terug naar de stal

.

zeg me

kun jij rijden?

,

nee hè maar ik wel

jij bent mijn paard

ik bestijg je

in draf zal ik je tonen

dat ik je aan de teugels heb, ik

zal je leiden, sturen, voelen laten

dat ik een knappe amazone ben

.

we zullen dansen

we zullen één zijn en

naar huis gaan

Read Full Post »

je weet tot de kern door te dringen

van wat je op liet houden met zingen

.

je weet het gras

dat kriebelt aan je voeten omdat je

het nodig vond te gronden

.

de pijlers waarop je

een beslissing nam

.

alles is je bekend

zelfs het kinderlijk wrokken

ligt onder die onzichtbare loep

van weten groot te zijn in je besef

Read Full Post »

één klaproos slechts

en het is alsof de dag

applaudisseert

Read Full Post »

wat omgevallen was

heb ik rechtop gezet

en gedacht

 

zo is het leven me

welgevallig, ik beteken

iets voor iets en heb

geen toeschouwers nodig

Read Full Post »

Older Posts »