Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘leven’

wat omgevallen was

heb ik rechtop gezet

en gedacht

 

zo is het leven me

welgevallig, ik beteken

iets voor iets en heb

geen toeschouwers nodig

Read Full Post »

je begrijpt me beter
heb je gezegd
als ik over dingen spreek
die zich niet roeren
in je hart en ik begreep
dat je mij gewoon te zwaar vond

.

ik dacht aan een weegschaal
die het iets dat we leven
woog en loog daarover

.

de tuin heeft meer kleur nodig
zei ik en die zee aan tijd
valt vaak tegen, vind je ook niet

.

wat moet een mens
met dieper denken over een waarom
dan nodig

Read Full Post »

na het spelen

moet hij de handen wassen

zijn Spidermanpop

Read Full Post »

een wind die random
onze blaadjes omslaat
regels afbreekt
hoofdstukken herschrijft
in vloeiend virus

.

ik blijf erbij
als ik zonnig kijk
kijkt de zon mee

.

als de zon meekijkt
legt zich een tuin aan het huis
waarin licht bloeit

.

urenlang kan ik
mezelf een minuut voelen
een blozend knopje

.

meisjespret
bloeiend in de berm
witte oogjes
wiegend bij elk passeren
het knalgele prethartje

Read Full Post »

Soms moet ik ineens aan ze denken. Aan hem met die twinkeling in zijn ogen en aan haar, altijd ernstig, wat zorgelijk. Jarenlang zag ik ze achter hun kraam staan op de rommelmarkt. Ze hadden leuke spullen dus ik kocht er altijd wel iets. Hij was doof, als hij me zag uitte hij wat kreetjes, knipoogde eens, trok een mal gezicht en wees op een of ander ding op de kraam. Hij maakte contact, elke keer weer op een speelse, humoristische wijze. Zij maakte ook contact maar anders. Op een meer gelaten, wat verzuchtende manier gaf ze doorgaans aan dat ze het gedoe om de markten heen niet lang meer vol ging houden. Er liftte altijd een mengeling van vermoeidheid en berusting mee in haar woorden.

Qua uiterlijk had hij wat weg van Joop van der Ende maar dan iets langer en ouder. Voor haar kan ik geen voorbeeld bedenken. Ze had licht, tegen het wit aan, grijs haar, achterover gebonden tot een mager knotje. Een wijs ogende oma. Het was niet zo dat ik ze erg vaak zag. Een paar keer in de maand en dan weer maanden niet. Als ik ze zag, of zij mij, dan was er onmiddellijk contact. Meestal was hij het die me riep, nou ja, hij riep dus niet, hij stootte klanken uit en wees met een lach op iets dat op de kraam lag. Vanzelfsprekend was het dan iets waarvan hij wist dat ik het leuk zou vinden. Zij sprak me op haar eigen manier aan, haar stem laag, doorrookt misschien – ik zag haar nooit met een sigaret – een beetje zwaar aangezet; ik heb hier oude Barbieschoentjes voor je .

 

Al een hele poos mis ik ook haar. Hij stierf eerder al. Ik herinner me nog hoe ze achter haar kraam stond en het me vertelde. Vermoeid en ernstig zo ze altijd al was maar nu was ook de glans uit haar ogen verdwenen. Ik stop er echt mee, vertrouwde ze me toe en gaf me een oud plastic doosje dat ik nog steeds met enige regelmaat bewonder omdat ik het van háár kreeg. Als ik aan haar denk, denk ik meteen ook aan hem, de manier waarop hij mijn aandacht wist te vangen, dat opgewekte, die vriendelijkheid.

Een ouder echtpaar dat vrijwel zeker al jarenlang op rommelmarkten spulletjes verkocht voordat ik hen ontmoette. Twee handelaren die heel goed wisten wat iets waard was maar dit vergaten zodra ze iemand in hun hart hadden gesloten omdat ze dat nodig hadden.

Ik begreep ze wel. We willen het allemaal. Je geliefd voelen of simpelweg gezien, gewaardeerd worden om wie je bent maar bovenal ook graag zelf iets voor iemand kunnen betekenen.

Ik mis deze twee mensen, ze maakten deel uit van een netwerk dat er ogenschijnlijk weinig toe lijkt te doen maar weet je, alle mensen die op je pad komen, direct of zijdelings, ze doen er toe. Ze geven wat extra’s aan je leven en helpen je doorademen op de dagen dat je anders over ademen denkt.

Read Full Post »

als een deur die openwaaide weer dichtslaat
en het grote woord vrolijk klem komt te zitten
wat doet dan een klink er nog toe

 

wat is je functie drempel
hoe tilde ik voorheen ook alweer
mijn voeten voor je op

 

ging het snel
was het anders dan
alle stappen ervoor

 

als een deur een brancard werd
rechtop gezet tegen de muur van een
in hangar veranderd huis

 

kom je dan thuis als een vliegenier
een polsslag

 

ga je liggen
dood in de tot moes gedrukte vreugde
gelijk een deurmat

 

of sterf je niet
aan een deur die dichtsloeg

Read Full Post »

het regent

extra glad vandaag

de struikelstenen

Read Full Post »

Older Posts »