Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Japanse poëzie’

 

nu ik korting krijg
omdat ik af begin
te brokkelen

mijn gezicht veranderde
in een portret dat keer op keer
gesigneerd werd door de tijd

nu mijn heupen
benen, bovenarmen
oudtante en oma

nu soms een kanon
mijn woorden afschiet
ik brutaal haast
mijn stappen plaats op plekken
waar ik had willen komen toen
ik nog

ach

het is nu ik
niet eens meer hoef te
bewijzen dat het vergrijzen
toegeslagen heeft
dat ik me jong en scherp waan

mijn kleinzoon over de bol aai
en vertel over een haai die de oceaan
verlaat om de tanden te komen tonen
in wat laatste versjes voor het nageslacht

en hoe het me pleziert
dat hij grote ogen opzet
om zijn oma lacht

Advertenties

Read Full Post »

oude kerkklok

waar de wijzers zaten

nestelen duiven

Read Full Post »

Op een dag werd er een envelop bezorgd die duidelijk niet voor ons bestemd was. Ofschoon het adres klopte stond er in kinderlijk handschrift Tim boven. Omdat ik geen Tim kende heb ik de envelop opengemaakt in de hoop meer informatie aan te treffen, maar nee. Er zat een kaart in met een hart en achterop stond in datzelfde kinderlijke handschrift Jij bent mijn Valentijn x

Och, wat zou het jammer zijn als deze kaart niet aankwam. Ik stelde me een meisje voor, giechelend van spanning en een jongetje dat rood tot achter de oren zou kleuren. Ik besloot om Tim te gaan zoeken..

Na een paar keer tevergeefs te hebben aangebeld werd er opengedaan door een joch van een jaar of 11. Ben jij toevallig Tim? vroeg ik hoopvol. Nee, zei hij verrast, Tim woont daar. Hij wees. Nummer 5, vulde zijn vader aan vanuit de huiskamer.

Op nummer 5 woonde inderdaad een Tim, ik heb de kaart afgegeven en weer op weg naar huis dacht ik aan lange glijbanen, van de dijk suizen op het deksel van de wasketel, want de slee was al vergeven. Ik dacht aan sneeuwpoppen maken en sneeuwballen gooien. Aan de rotjong die met ijsballen gooiden, in de hoop op tranen en aan de tranen die ik bedwong, wat dan weer mijn score was. De wantjes, die aan touwen in mijn mouwen zaten, de ijskoude voeten. Rode neusjes, snottebellen, de schreeuwende stemmen van opgewonden kinderen.

vierenzestig

een kopie van haar moeder

in de winkelruit

Read Full Post »

my name
written in Russian
pure poetry

 

mijn naam

in het Russisch geschreven

pure poëzie

Read Full Post »

een opgeruimd huis

uit de doos voor de kringloop

steekt een lintje

Read Full Post »

vieze vlekjes

de schaduwen van sop

in het badwater

Read Full Post »

mijn gezag
een spinnetje dat
over je huid kruipt

Read Full Post »

Older Posts »