Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘dood’

We zijn acht jaar en meestal gaan we met z’n drieën paardrijden. Els, Marijke en ik. Ik rijd altijd op Fury. Els en Marijke kibbelen. Ze willen allebei het liefste op Flikka rijden maar een van hen zal genoegen met White Bless moeten nemen. Dat Fury mijn paard is staat buiten kijf. Het is een vurig paard en de ruiter is net zo vurig. We weten het alle drie, ik ben de aanvoerder.
Soms krijgen Els en Marijke ruzie en dan stapt een van hen boos op. Het vaakst is dat Els, een enkele keer is het Marijke. Ik bemoei me er niet mee omdat ik weet dat ze het altijd weer bijleggen. Ze liggen elkaar gewoon niet zo goed.
Ik vind wel dat de sfeer anders is als een van hen er niet bij is maar er over nadenken waarom dat is komt er nooit van. We rijden paard, galopperen tegen de dijk op en er overheen, werpen onze lasso’s en vangen boeven. We zijn niet uit op onderlinge strijd.
We zijn, ondanks de sporadische strubbelingen een hecht drietal.
.
Op een dag echter verandert er iets nogal drastisch.
Marijke en ik staan klaar bij onze paarden. Marijke heeft, gevaarlijk optimistisch, Flikka alvast gezadeld. We houden onze paarden keurig bij de teugel en wachten, Al meteen als Els er aan komt gerend zien we dat er iets speciaals moet zijn gebeurd. Ze heeft vuurrode wangen en popelt om ons iets te vertellen. We hebben vanmorgen jonge katjes gekregen, roept ze uitgelaten. We vergeten onze paarden terstond en vragen enthousiast of we mogen gaan kijken. Even is ze stil, ze kijkt ons aan met een strijdbaar, opgewonden gezicht, dat kan niet, zegt ze triomfantelijk, ik heb ze verdronken in een emmer.
.
het kevertje
op de rug van haar hand
doodslaan, vraagt ze
.
Ik gebruikte niet de echte namen!

Read Full Post »

we spelen samen

met de brief die ik

ga schrijven

de woorden en ik

.

er is een metrum

dat niets met muziek

van doen heeft

.

dit, denk ik, is het ritme

van wat ik nooit vroeg

maar ergens staat geschreven

dat de kosmos niet enkel

lieve ooms en tantes herbergt

.

er zijn ook demonische ouders

van evenzo demonische  kinderen

.

ze steken messen

in de halzen van flessen

en klagen over  de starheid

van glas

.

jij bent mijn succes

.

ik stijg op uit je keel

als slijp je me

.

nooit eerder klonk ik

naar een raaf

.

nooit eerder naar de diepte

waarin niemand kijken wil

.

zou je mij dood willen?

zeg gerust ja

al je antwoorden ga ik

vreemd vinden

.

hoe langer je

wegblijft uit mijn zicht

des te vager

schets ik de contouren

van liefde

.

geloof me

liefde is dit

.

jij bent mijn succes!

Read Full Post »

u bewaart de dood
misprijzend staart ze naar
de foto van een kruis
.
ze pakt het prentje
vouwt het open en leest
.
liefde is na de dood
nooit hetzelfde als van te voren
zegt ze
.
droevig ineens
legt ze haar handen
op de mijne
.
spaar jij maar
liefde, dood, overtollig leed
.
je bent een kaartje
in iemands verzameling
voor je het weet

Read Full Post »

zijn geboortedag

in een hoek in de kamer

haar kleine altaar

Read Full Post »

Read Full Post »

voor een aangenaam verpozen
tussen madeliefjes
heb ik me klein gemaakt
.
zo klein was ik
dat mierenpootjes me bezeerden
.
in het torenhoge woud
van gras en groen en bloemen
ben ik gaan sterven
.
zo gestorven was ik
dat vogels kwamen zingen
.
op mijn kleine kist
van jong, onzichtbaar sprokkelhout
landde een bijenkoningin
.
sta op, sta op gij
zoemde zij
.
.
.
madelief11aprilwp
.
madelief11april7b

Read Full Post »

lokvogeltjes, zegt hij

ze prikken aan mijn nagels

en aan mijn oren

 

als ik ’s morgens opsta

zitten ze in mijn borst

dan piep ik ze er uit

 

heb jij niet een kooitje vrij

dan kunnen ze daar gaan schuilen

 

ik weet wel wat ze willen

weet je

 

ze willen alles

alles wat nog leeft aan mij

.

 

Uit: Brieven aan het einde van bestaan

Read Full Post »

Older Posts »