Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘denken’

Elke ochtend zit ik een uur of langer op de bank. Soms zit ik er zo lang dat ik weiger om nog langer te blijven zitten, dan ga ik stofzuigen, wassen en andere huishoudelijke dingen doen. Of ik stap in mijn auto en ga ergens heen. Het zijn de momenten waarop ik een hekel heb aan de bank en het leven dat bij die bank lijkt te horen.

Elke ochtend begin ik opnieuw en kijk ik met een frisse blik naar alles wat toch echt hetzelfde is als gisteren en al die dagen daarvoor. Aan alles om me heen kleeft een verhaal en vanuit mijn ooghoeken zie ik hoe een merel uit de vijver drinkt. Ik zie de vitrage licht bewegen en de buurvrouw langskomen. Ze wordt nu echt oud, ze draagt al 10 jaar een paars tasje met zich mee en langzaam maar zeker kwam dat tasje steeds dichter bij de grond te hangen. Ik zie haar bij me naar binnen spieden, terwijl ik mijn gedachten plooi in een boekje dat ik op de kop tikte op een rommelmarkt. Het huis is nooit stil. Alles in en om me heen leeft en de zon tovert met haar licht steeds opnieuw een iets andere kamer. ’s Morgens of ’s avonds, het huis en de zon kunnen goed met elkaar overweg en ik mag dat zien. Een enkele keer komt er een liedje langs gefloten, een fluitende buurman, als hij alweer weg is blijft het liedje nog even hangen. Mijn gedichten ontstaan eenvoudig maar zouden niet ontstaan als ik me deze vrijheid om lekker lang op die bank te zitten niet gunde. Bij de overburen is de glazenwasser bezig, ergens in de straat wordt een waterleiding gerepareerd. Twee jongens rennen naar school. Ik verzand in gedachten die niet goed voor me zijn en begin opnieuw. Dat is een privilege, dat steeds opnieuw kunnen beginnen in mijn eigen tempo, op mijn eigen manier, ik weet niet waaraan ik het te danken heb maar ik ben dankbaar. Ineens hoor ik dat ik zing, nou ja, zoemen is het meer. Tijd om op te staan en de bank de bank te laten. Niet zoemen. Leven.

hoe de zon

en dan weer de wolken

het zicht bepalen

Advertenties

Read Full Post »

dat je groet en denkt
Ik heb gegroet dat moet genoeg zijn

je denkt niet
ik schreef een brief waarin
de bui

noch zei je
was er een kip
ik gaf je het ei

je groet en denkt
ik heb gegroet

 

obstakels zijn waarneembare dingen

 

Read Full Post »

er drijft

een propje denken

in de vijver

Read Full Post »

Ik zou zo graag

een liefdesliedje brallen.

Het verknallen

met clichés

en toch denken

holadijee

ik schreef een dijk

van een gedicht

en ook al is het

slechts een lijk

het maakt me licht.

 

Ik zou zo graag

de dag uitkleden.

Haar ontdoen van

schreeuwende kleuren

haat en nijd,

dan haar iets aantrekken

wat beter past

en dat ze zegt

zo hee, dat werd tijd.

Waarom heeft het

zo lang moeten duren

eer ik gekleed werd

in vredige haute couture?

 

Ik zou zo graag

het leven schrijven

en aan jou schenken maar

ik kan de juiste formule

niet bedenken.

 

Dus schrijf ik je

gedachten, die vastgelegd

tijdelijkheid in de luren leggen

en voor eeuwig

ik ben blij dat ik je ken

zeggen.

 

Read Full Post »

hoe het wegzwemt

onder je handen vandaan

en je glipt mee

 

dan weet je ineens weer

dat de tijd zich al opsplitste

daarginds op de kant

waar je hem al doorzag

 

je dacht nog

heeft het leven zelf wel een leven

en is de ene wereld wel toe

aan ontsnappen als de andere

wereld nog vasthoudt

 

Read Full Post »

1wolken

Read Full Post »

ik voed de grote mond van het zwijgen

met wandelingen zonder op te staan

en met gedachten over praten

 

misschien verander ik in een bloem

als ik lang bloem doe

 

ik moest maar eens

de woorden leren reizen

mijn lief de waarheid toevertrouwen

en alles wassen, drogen, strijken

 

alles wat ik eens aanbad

gordijnen geven

om achter de stilte verder te leven

 

mezelf voedend met het voedsel

dat mij het zwijgen gaf

 

Read Full Post »

Older Posts »