Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘dag’

bij de buurvrouw

ratelt het rolluik

de ochtend open

Advertenties

Read Full Post »

 

Ik vind ze leuk, meestal dan toch. De rommelmarkt waar ik gisteren was ervoer ik echter als een ramp. Om te beginnen was het loeidruk. Ik kon bij geen enkele kraam kijken omdat ik niet tussen de anderen kijkers kon komen. Snel doorlopen was er ook niet bij. Boodschappenwagentjes, rugzakken, brede dames van middelbare leeftijd, kwekkend met elkaar, om en nabij de 30 cm. van een kraam verwijderd.

Och kek doar, zoween had ik vruger ok.

Wè vinde gij, zal ik dees kupke kope of dè.

Ge snapt oit nie woar ut vandoan komt war.

Nou ik wel, kom mar is bij men kijke.

Enzovoort.

Mannen, traag, groot soms en breed en de armen altijd wat van het lichaam gehouden als zit er een struisvogelei onder de oksels. Uw ei is klaar, wil ik soms zeggen maar ik zeg niets, ik moet er niet aan denken wat er zou kunnen gebeuren als mijn opmerking verkeerd uitpakt Ik probeer mezelf zo efficient mogelijk tussen het publiek door naar de gewenste plekken te bewegen. Vaak lukt dat, gisteren niet tot nauwelijks. Ik voelde me vollopen met opstandige, negatieve energie, voor de volle honderd procent bereid tot duwen en desgewenst schoppen of stiekem knijpen.

Kek, Mien, dees is een skon ketting voor jullie Petra.

Die houdt nie van gruun.

Ohw, dees dan.

Knijpen, schoppen, erbij wil ik.

Bij een mevrouw die tussen de potjes en glazen, een doos vol sieraden heeft staan is het zowaar vrij rustig. De negativiteit die nog niet tot daden leidde stroomt geheel vrijwillig mijn lijf weer uit. Ik rommel in de doos en houd een handvol over waar ik tevreden mee kan zijn. We maken een prijs en ik – een stuk opgewekter nu – scharrel verder.

.

op de rommelmarkt

na het gedring even rust

bij een boekenkraam

Read Full Post »

mijn vader heeft een muis gevangen
in een kooitje van vijftien bij tien
twaalf centimeter hoog

Harco noemt hij hem
o die angst
van mij voor Harco
van Harco voor mij

mijn moeder zou hem verdrinken
in een emmer, alhoewel
misschien ook niet nu hij Harco heet
als een soort oude bekende
bij ons zijn domicilie vond
in gevangenschap weliswaar
maar toch

waarom die angst

het flitsen langs de plinten
knaaggeluiden keutels het vernielen
van wat mij duurzaam scheen

het onverwachte
flitsen weer

muis is maagd
komt zomaar in me op
muis maagd
naam Harco

Harco poetst zijn neusje
kijkt me aan
slaakt een piep
verstart

waar één muis is zijn er ongetwijfeld meer

nog een Harco
een Evelientje
een Ansje Pim een Gerrit

een muizenbevrijdingsfront voor Harco

Read Full Post »

Coba is een wonderlijke verschijning. Haar zandkleurige haar is altijd strak achterover tot een staartje bijeen gebonden. Ze is tenger, meer pees en spier dan vet en haar snuitje is lang en smal. Coba is een schatje om te zien en je denkt al snel dat je haar in je zak hebt zitten. Dat is fout gedacht. Als Coba iets niet van plan is moet je van goede huize komen wil je haar overtuigen. Ze laat zich vallen en begint te krijsen als je haar vriendelijk doch zeer beslist bij de arm neemt en als je haar overeind wilt helpen dan grijpt zij zich vast aan de tafelpoot. Ze is sterk, je legt het af en kunt enkel hopen dat de bui snel overdrijft.

Als de bui eenmaal voorbij is dan is Coba lief. Ze kleurt, sorteert knopen in een bakje en komt elke dag even naar je toe. Dan kijkt ze ernstig naar je op en vraagt; zuster, is het vandaag vrijdag?

Nee Coba, het is maandag.

Ze kijkt je lang aan, schuift haar onderlip over haar bovenlip en lijkt een afweging te maken tussen gaan krijsen of berusten.

De volgende dag komt ze weer, vol verwachting vuurt ze haar vraag op je af; zuster, is het vandaag vrijdag?

Nee Coba, het is dinsdag. Ze gaat gelaten aan tafel zitten en gooit knopen in haar bakje.

Zuster, is het vandaag vrijdag?

Nee Coba, het is woensdag. Ze gaat een hondje kleuren tot het lijkt alsof het in een kuiltje poept.

Zuster is het vandaag vrijdag?

Het is vandaag donderdag Coba.

Zuster, is het vandaag vrijdag?

Ja Coba, het antwoord verheugt ook jezelf, vandaag is het vrijdag!

Coba begint te jubelen, dan ben ik vandaag jarig. Haar onderlip schuift verder dan al die keren ervoor over haar bovenlip en haar ogen veranderen in kleine sterren.

Coba is jarig, Coba is jarig.

We zingen voor haar uit volle borst Lang zal ze leven.

Elke week weer

.

 

een windmolentje –

het buurmeisje schittert

van het waaien

Read Full Post »

goedemorgen pen

wat lief dat je hebt gewacht

wat wil je schrijven?

Read Full Post »

Haiku, gedichten, het is lood om oud ijzer, mompelt de man en kijkt me ernstig aan, over de bril heen die op zijn neus is gezakt. Waarvan dan haiku het lood is, laat hij er direct op volgen.
Dat treft, reageer ik, lood is tegenwoordig meer waard dan ijzer.
Jaja. Geef me de waterpomptang eens aan, klinkt het wat dof nu zijn hoofd verdween in het aanrechtkastje. Al snel duikt hij weer op. Gefikst, draait u de kraan maar eens open..
Dit is nou pure poëzie, lach ik, verrast ook want het water komt uit de afvoer in plaats van uit de kraan.
De loodgieter schuift zijn bril omhoog en schudt het hoofd.
Nee, zegt hij en zucht eens diep, dit is een fout en die ga ik herstellen.

de film
steeds vaker
al gezien

Read Full Post »

samen wandelen

de nieuwe wandelschoenen

worden steeds nieuwer

Read Full Post »

Older Posts »