Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘dag’

een zonnige dag

ook voor de madeliefjes

een goede vrijdag

Advertenties

Read Full Post »

Nog half slapend keek ik toe hoe mijn partner een trui zocht in de kast. Dat hij naar een specifieke trui zocht werd me al snel duidelijk daar de ene na de andere trui werd opengevouwen en bekeken om vervolgens ongevouwen terug te worden gelegd.
Tja, wist ik, dat worden kreukels en zo ontstond de volgende haiku.

zij strijkt de kreukels
in zijn trui netjes glad
met een glimlach

Read Full Post »

tienerlente

de eerste vlinders

in korte rokjes

Read Full Post »

Op een dag werd er een envelop bezorgd die duidelijk niet voor ons bestemd was. Ofschoon het adres klopte stond er in kinderlijk handschrift Tim boven. Omdat ik geen Tim kende heb ik de envelop opengemaakt in de hoop meer informatie aan te treffen, maar nee. Er zat een kaart in met een hart en achterop stond in datzelfde kinderlijke handschrift Jij bent mijn Valentijn x

Och, wat zou het jammer zijn als deze kaart niet aankwam. Ik stelde me een meisje voor, giechelend van spanning en een jongetje dat rood tot achter de oren zou kleuren. Ik besloot om Tim te gaan zoeken..

Na een paar keer tevergeefs te hebben aangebeld werd er opengedaan door een joch van een jaar of 11. Ben jij toevallig Tim? vroeg ik hoopvol. Nee, zei hij verrast, Tim woont daar. Hij wees. Nummer 5, vulde zijn vader aan vanuit de huiskamer.

Op nummer 5 woonde inderdaad een Tim, ik heb de kaart afgegeven en weer op weg naar huis dacht ik aan lange glijbanen, van de dijk suizen op het deksel van de wasketel, want de slee was al vergeven. Ik dacht aan sneeuwpoppen maken en sneeuwballen gooien. Aan de rotjong die met ijsballen gooiden, in de hoop op tranen en aan de tranen die ik bedwong, wat dan weer mijn score was. De wantjes, die aan touwen in mijn mouwen zaten, de ijskoude voeten. Rode neusjes, snottebellen, de schreeuwende stemmen van opgewonden kinderen.

vierenzestig

een kopie van haar moeder

in de winkelruit

Read Full Post »

een kleine vrijheid

toen je de bomen een voor een
met wortel en al in een grond hebt gepoot
waarvan je dacht dat zij er thuishoorden
– geen boom hoort op een sokkel –

toen je de wolken het wolkzijn teruggaf
bloemen het bloemzijn, namen hun klank

een graf het geduld van tranen

dat je langzaam ouder
het meisje een tekening aanbood
een lijnenspel van kracht geworden

toen je
uit je ouderlijk vel gekropen
terug in je jeugd gestapt
de tijd een hand gaf en bedankt zei

bedankt voor wat je naliet
het spijt me dat ik jou onvoldoende
heb geboeid maar
het is waarom ik ben gegroeid

verwacht van mij wat ik kan geven

Read Full Post »

ze opent zingend

en zoekt als ze mij ziet staan

een passende groet

.

in de koektrommel

drie oude bokkenpootjes

en de huissleutel

.

in haar huiskamer

de geur van afwezigheid

in een vaasje

.

 

haar leven

elk bezoek herbeleeft zij

haar verhaal

.

haar vader

te jong gestorven

van verdriet

.

haar moeder

een echte moeder, één die

alles van je wist

.

 

als ik wegga

sluit zij niet goed af

ik duw de deur dicht

meteen maakt ze weer open

oh, zegt ze blij, ben jij het

.

 

 

 

 

Read Full Post »

bij de buurvrouw

ratelt het rolluik

de ochtend open

Read Full Post »

Older Posts »