Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘childhood’

toen ik nog dacht

dat wind uit een wolk kwam

één met dikke wangen en

een tuitmond

.

toen ik al wist dat

alles in mij waar is

maar dat het tegendeel al

leek bewezen

.

dat zelfs van de boom

die er niet meer is

de plek waar hij stond

wordt betwist

Advertenties

Read Full Post »

omdat mijn ouders onbekende

Nederlanders waren zijn er niet veel

mensen die hen hebben gekend

 

 

zij hadden niets van een kruiwagen

die je verder helpen kon

niets van professoren met kennis van taal

of diepere betekenissen van iets eenvoudigs

 

 

mijn moeder droeg maskers van yoghurt

en komkommerschijfjes op de ogen

 

 

mijn vader heeft hele bossen omgezaagd

 

 

omdat vrijwel niemand mijn ouders

heeft gekend weet ook vrijwel niemand

dat ik gekke bekken trek omdat het goed is

voor de gezichtspieren

 

 

noch dat ik als meisje

met een boek op mijn hoofd liep

om later het recht door zee zijn

waar te gaan maken

 

 

dat later

wat dus nu is

 

Read Full Post »

Toen de lucht schapen toonde,
een boom ontzag opriep,
de avonden langzaam als bejaarde mannen
voorbij schoven aan het raam.
.
Dag handen van het stukgevallen heilige beeld
dag corpus dat krijt werd.
.
Op het hinkelpad in haar buiktuin
huppelt een meisje met een zwarte veeg op
haar voorhoofd.
.
De tijd, zegt ze, is een pop
hij kan lachen en huilen.

Read Full Post »

 

 

hoe het is als je kind, dag, zegt,

dag tegen jou en je denkt nog,

het kan niet voorgoed zijn.

 

Dag kind, zeg je,

dag meisje met je hart op het noorden.

Dag zus ook,

met je eeuwig verlangen op zuid.

 

Hoe vreugde een wending krijgt,

sporen vertekend raken.

 

Houvast vlucht al mijn harten uit.

 

Read Full Post »

elke nacht

ben je er even maar

je zegt nooit wat

je duikt op en

verdwijnt weer

 

onder de m van droomsymbolen

zoek ik naar de betekenis van je

verschijning en leg verbanden

met mijn huidige bestaan

 

je kunt niet enkel

in mijn droom volstaan

er is hier behoefte

aan krachtig ingrijpen

 

want weet je

liefde overleeft wel maar geen kind

zou eeuwig in de ziel

van een moeder mogen knijpen

zo ook een moeder niet

haar kind met zichzelf mag overstelpen

zonder daar iets goeds mee te bedoelen

 

Read Full Post »

Naast de deur van haar kamer hangt een foto

waarop ze lacht, precies zo ik haar graag zie. Of zag moet ik zeggen, want nu

ze er niet meer is gaat het spreken over haar verder in verleden tijd. Ze was

mijn moeder, ze is mijn moeder, ze bleef het en blijft mijn moeder. Taal past

zich gemakkelijker aan dan mijn gevoel, gemakkelijker ook dan mijn ratio.

Ik stap de kamer binnen en de gedachte welt in me op dat

eerst het hart moet worden opgeruimd.

 

 

 

het hart van de kamer

herinneringen trekken aan me

als zijn het piranha’s.

 

 

 

 

 

Haar kleren. Ze geven me haar ademhaling, de geur van haar

parfum terug. Ze laten me zien hoe we met elkaar omsprongen, wanneer ze

geërgerd was of juist pret had. Haar kleren vertellen me dat ze er graag mooi

uitzag. Ze vertellen me ook dat ze achteruit ging, kleding werd aangepast.

Gemakkelijker te wassen kleding, hoger gesloten truitjes en hemden, lange

broeken die niet zo opkropen nu ze de hele dag in haar stoel zat.

 

 

 

ze houden zich op

in haar trui, haar blouse

kleine momenten

 

 

 

Op de wekker die op de vensterbank staat is het nog geen elf

uur, op haar horloge is het 10 over 11. Ik bedenk me dat ze al een half uur

klaar zat als ze werd opgehaald. Aan te laat komen had ze een hekel, vandaar

waarschijnlijk dat het horloge voor loopt. De wandklok tikt onverstoorbaar

voort en slaat dan 11 uur. Hij slaat alsof het hem maar moeilijk afgaat. Hier

trekt de tijd het nauwelijks. De wekker begint te kukelen, een grapje van mijn

broer.

 

 

 

geen klok loopt gelijk

we maken er een spel van

de tijd en ik

 

 

 

Het valt me zwaar veranderingen aan te brengen. Wat bewaar

ik, wat gooi ik weg. Wat zou ze zelf gedaan hebben.

 

 

 

een corsage

al driemaal verlegd vraagt erom

te worden weggegooid

 

 

 

 

 

Wat weg kan, in vuilniszakken. De spullen voor de

kringloopwinkel in dozen.

 

 

 

zorgvuldig

opgeborgen in mijn tas 

wat oude foto’s

 

 

 

Moe en, zo realiseer ik me, niet voldaan, trek ik de deur

van haar kamer achter me dicht.

 

 

 

met het uitruimen

van haar kamer, ruimde ik

ook mijn hart uit

 

 

 

Eenmaal thuis aarzel ik lang voordat ik haar naam wis in

mijn mobieltje. Alsof ik haar ermee ontken, afval, te snel al uit mijn leven

ban, maar ik ban haar niet. Ik haal de foto van toen ze een jong meisje was uit

mijn tas en zoek naar gelijkenis. Gelijkenis met mezelf, mijn zus, met haar

zelf. Wie is dit meisje?  Als ik de foto

omdraai zie ik in mijn eigen handschrift staan; deze foto is van Jeanine.

Dit is goed voor een lach.

 

 

 

precies op de plek

waar ik haar altijd al draag

vind ik haar terug

 

 

 

Het is tijd om mezelf te vermannen. Alles veranderde door

haar dood maar niets verdween.

 

 

 

 

 

zojuist weggegooid

de code van de deur 

waarachter men haar ving

 

Read Full Post »

je aandacht
het versnipperde bedoelen
bekoringen

zijn handen
die zich in je ooghoeken
bevonden

het muziek maken
de rondtollende jeugd
in je oren

alles

op een dinsdagochtend
ingekort

Read Full Post »

Older Posts »