Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘boom’

mijn zwager zegt
dat de gouden regen
kanker heeft
hij wijst de knoesten aan
waaraan hij dit kan zien

en de prunus zegt hij
krassend in de stam
is dood, morsdood

de tuin is een verraderlijke
plek om in te toeven
er heerst dood en verderf
als ik mijn zwager geloven moet

mijn zwager gaat graag aan de haal
met niet te toetsen kennis
altijd met een stem
waarin ik de verveling hoor en
twijfel, onmiskenbaar twijfel

hij heeft, zegt hij,  een extra oor
waarmee hij naar gebreken luistert

soms breekt plots
in hem het licht en komt
in stralen door
mijn tuin biedt hem
daar ruimte voor

Advertenties

Read Full Post »

Toen de lucht schapen toonde,
een boom ontzag opriep,
de avonden langzaam als bejaarde mannen
voorbij schoven aan het raam.
.
Dag handen van het stukgevallen heilige beeld
dag corpus dat krijt werd.
.
Op het hinkelpad in haar buiktuin
huppelt een meisje met een zwarte veeg op
haar voorhoofd.
.
De tijd, zegt ze, is een pop
hij kan lachen en huilen.

Read Full Post »

het hebben van tijd

is bevorderlijk voor het

ordenen van je gedachten

maar je zus doet niet mee en

je broers vinden het idee

dat je bestaat al zo lastig

.

 

daarom schrijf je het kind

dat je oma werd van ongezonde

gebeurtenissen

je vertelt dat er mensen bestaan

die zich vergissen

.

 

overal, schrijf je, liggen

de aanwijzingen voor het oprapen

.

 

geen boom doet aan waarheidsbeleving

was ik maar geen tak van zo’n boom waarvan ik

verwacht had te leren dat we geliefden

van het onwezenlijke blijven

.

 

net zolang als een blad

dat vallen ontspringt

 

Read Full Post »

getekendeboom1

Read Full Post »

hij kocht een boompje

en noemde het kabouter

kabouter schaduw

 

met een kartelschaar

knipt hij het loof, al zingend

knip, knipper de knip

 

zijn vrouw schudt het hoofd

knijpt, als hij er eens niet is

zacht in de takken

 

soms schopt ze tegen

de jonge stam, schrikt dan

van die vreemde daad

 

kabouter schaduw

draagt al het licht, stelt ze vast

en voelt dan afgunst

 

jaloers op een boom

schrijft ze aan haar zus, waarom

verzorgt hij mij niet

 

Read Full Post »

met de rug tegen een boom

die krom en ongelovig oud werd

 

zeven kinderen kreeg je stem

zes mannen je lijf, vijf moeders werd je

 

een van hen betrok het huis

dat maar geen thuis werd

de andere vier wuiven dagelijks nog

de kinderen uit die zij onder

het koken en braden baarden

 

negen ogen ben je en

je praat over een derde

alsof je er twee hebt

 

dan ontwaak je

 

eerst stokt de liefde in je keel

dan de adem van het wezen waarin je huist

 

onder een dekbed

gevuld met kleine veertjes

ontwaakt de oorlog

 

een soldaat sneuvelt

op het hoofdkussen naast je

 

vanavond eten we bloed, zeg je

opstaan

de dag is al jarenlang

klaarwakker

 

Read Full Post »

en dat je denkt

zo helemaal vertrouwd met jezelf

dat je een geschiedenis herhaalt

 

dat je

toen je nog een tak was

meer van bomen begreep

 

dat je meer tuinmannen

in je leven tegenkwam dan aarde en mest

om rustig in te gedijen

 

dat je vertrouwelijk was

met gras vergroeid

een onbekommerd gebied

 

en dat ze het niet begrepen

 

wat dom

noteer je in vrede

wat ongelooflijk dom

Read Full Post »

Older Posts »