Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘blad’

een verdord blad
houdt zich vast aan de tak
die het losliet

Advertenties

Read Full Post »

het hebben van tijd

is bevorderlijk voor het

ordenen van je gedachten

maar je zus doet niet mee en

je broers vinden het idee

dat je bestaat al zo lastig

.

 

daarom schrijf je het kind

dat je oma werd van ongezonde

gebeurtenissen

je vertelt dat er mensen bestaan

die zich vergissen

.

 

overal, schrijf je, liggen

de aanwijzingen voor het oprapen

.

 

geen boom doet aan waarheidsbeleving

was ik maar geen tak van zo’n boom waarvan ik

verwacht had te leren dat we geliefden

van het onwezenlijke blijven

.

 

net zolang als een blad

dat vallen ontspringt

 

Read Full Post »

als werd de film

halverwege de val

stilgezet

wiegend blad, gevangen

in onzichtbaar spinrag

Read Full Post »

een blad vol zingen
ligt op mijn schoot en ik denk
het is geen groot lied

 

onder de tekst
ligt treurnis en
daar woont hij

 

wat zal ik je geven, vraag ik
vogelgeluiden, de schreeuw
van een uil in de nacht of juist
zijn prooi

 

zal ik je mooi maken
het haar van je onzichtbaarheid
kammen en tonen

 

zal ik je eten
vrucht noemen

 

ach ja
ik verstond het wel
het broosgehalte in je blik
zei me genoeg

 

als ik je vroeg
je even op dit blad te laten zien
waar ik dit lied begon
zou je dan komen

 

even met me dromen durven
over zangers die ons gaan zingen
en over de meer
eenvoudige dingen

omdat die nu eenmaal
gemakkelijker te dragen zijn

 

Read Full Post »

een net

gespannen over de vijver

vangt al het blad

van de eikenboom

 

daar tornt geen dichter

aan

 

daar vist geen kat

nog naar de goudvis

 

in dat zelfde

zonlicht van het zich

koesterende ongrijpbare

glinstert het

 

blad dat liggen

bleef

Read Full Post »

onduldbaar lang

koestert het zichzelf

op de vijverrand

in zonlicht

 

het baadt in een

geluk waaraan wij

ten onder kunnen gaan

 

zicht op stilte

verbiedt om te spreken

over de val van een

schaduw

 

het verwacht

de opmars van een

gedachtestroom

 

het verwacht

dat het zichzelf

in zonlicht

op de vijverrand

kan blijven koesteren

 

onduldbaar lang

Read Full Post »

Mijn hart gaat uit naar een tuin

waarin momenten groeien, een tulp

als een dochter op zoek naar

het kind dat je was. Moeder vraagt de tulp

in je gedachten wist ik iets wat waar is

op te graven en je antwoordt, eens

was er geen vader.

.

Misschien is de tuin

een vijand die je zijn liefde voor eenvoud

opbiecht. Waar alles stamelt omdat de wind

sterker dan de tak is die je bent.

Een doorgangsroute. En je denkt dat je

zelf de tuin bent, die struik waaraan een

gedachte geen bloem werd. Dat plantje

waar je al jaren omheen schoffelt

omdat je geen naam hebt kunnen bedenken

voor de dingen die je niet herkent.

.

Mijn hart gaat uit naar een dochter.

Tuin noem ik haar, want ik heb er rozenstruiken

geplant en ideeën gepoot die zich ongecultiveerd

wisten te ontplooien tot mooie

door niemand ontdekte geheimen en je zegt

mijn hart is een oase, een idee fixe

wat niet aan te raken is met taal is

de droom van elke moeder die een kind aan

een grond heeft gegeven waarmee geen tuin

zich ooit zal kunnen meten.

Read Full Post »

Older Posts »