Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘alleen’

vierennegentig
ongelezen berichten
familie-groepsapp

.

onder de kerstboom
wacht haar een cadeautje
zelf ingepakt

.

eerste kerstdag
vandaag een extra maaltijd
van de voedselbank

.

winkelwagentje
hij duwt het langs de kassa
zonder iets er in

.

tweeduizendtwintig
heel het jaar samengevat
in een mondkapje


Mocht je op de foto staan en dit niet willen, laat me dit dan even weten, i.v.m. portretrecht.

Read Full Post »

Het is niet zo dat ik dit soort dromen vaak heb. Ze komen nu en dan en laten me altijd achter met het gevoel iets te hebben geleerd. Niets van wat ik er over schrijf is bedacht, ik noteer wat ik heb onthouden en ik denk dat jij als lezer er iets aan kunt hebben omdat we allemaal wel eens onze doelen bij moeten of willen stellen.

Ik bevind me in een groot gebouw waar een kunst- en antiekmarkt plaatsvindt. Al op de eerste kraam zie ik een erg mooi beursje liggen. Een man pakt het en zegt dat hij er 10 euro voor wil geven tegen de vrouw die achter de kraam staat. Ik wil er 15 euro voor had ze al gezegd, de man pingelt. Ik wil er best 15 euro voor geven, zeg ik. Dan verkoop ik het aan u, zegt de vrouw. De man wordt boos, ik bied 10 euro zegt hij, het beursje is voor mij. De vrouw schudt het hoofd en hij loopt boos verder. Ik geef de vrouw een briefje van 20 en ze geeft me een briefje van 10 terug. Ik wil het in mijn portemonnee stoppen en zie dan dat ze te veel terug heeft gegeven. Ik speel even met de gedachte om er over te zwijgen. Ze ziet mijn verwarring en knikt. Ik denk te begrijpen dat ze wel weet dat ze 10 euro teruggaf.
Op de volgende kraam staan poppen met gezichten die enkel suggereren een gezicht te zijn. Je kunt de uitdrukkingen helemaal invullen met je eigen beleving. Ik vind ze fantastisch en prijs de maakster ervan voor deze schitterende vondst.
Dan kom ik in een opstootje terecht. Ik vraag wat er aan de hand is en iemand wijst in de verte. Daar is iets heel moois te zien, zegt ze, we gaan er naar toe. O, reageer ik nieuwsgierig geworden, dan loop ik met jullie mee. Ik sluit me aan bij de groep en we komen bij een brede stenen trap. Ik twijfel omdat ik wat last van mijn evenwicht heb maar ga toch verder. We komen uit bij een erg smalle, brokkelige, stenen wenteltrap. Aan een kant is een hobbelige muur, aan de andere kant kijk je in de diepte. Als je naar boven kijkt zie je al een beetje wat we te zien gaan krijgen, het lijkt de ruïne van een soort klokkentoren te zijn. Denkend aan mijn wankele evenwicht word ik nerveus, als ik val is het met me gedaan en voor wat ik in de verte al min of meer ontwaar heb ik dit risico niet over. Ik besluit terug te gaan. Halverwege de bredere trap rust ik even uit. Een vrouw betreedt de trap om naar boven te gaan. Is het daar te doen? vraagt ze. Ja, antwoord ik, maar let goed op, de volgende trap is behoorlijk gevaarlijk, als ik jou was ging ik niet. Ze slaat mijn advies in de wind en gaat verder, ik sta op om verder af te dalen. Als ik beneden ben zie ik een grote witte wereld voor me uitgestrekt. Ik besef hoe alleen ik nu ben en dat het koud en glad is daar. Er loopt een stevige zwarte kabel voor me uit, ik grijp hem en voel hem rond en stevig in mijn handen. Me vasthoudend aan de kabel begin ik te lopen. Het is glad maar ik voel heel goed dat ik niet zal vallen. Links en rechts van me zijn allerlei taferelen te zien, mensen om een vuur, huizen waar licht brandt, kleine gezelschappen die knus bijeen zitten. Gezien het feit dat ik alleen ben in die witte wereld zou een gevoel van eenzaamheid me moeten overvallen, het tegendeel is echter waar. Alles wat ik zie ervaar ik als een geschenk dat ik het mag zien en met die kabel die zo stevig en rustgevend in mijn hand ligt, voel ik me langzaam maar zeker volstromen met geluk.

Dat geluk heb ik na die droom nog wekenlang vast weten te houden en op het moment dat ik de droom voor mezelf repeteer voel ik opnieuw dat geluk.

Read Full Post »

ze komen niet meer

als zijn het jonge kinderen

niet in staat voor haar te zorgen

zo zij zich eens over hen ontfermde

 

ze geven boodschappen door

bellen af

 

nog koopt ze voor bezoekjes in

legt knopen in haar zakdoek en vouwt

de ezelsoren terug in boeken die zij schonken

het programmablad ligt open

op de juiste dag

 

ze overpeinst

de hoofdbeweging van haar jongste

het fronsen van de oudste en de gebogen

schouders van de jongen die zij

haar groene ogen meegegeven heeft

 

gezeteld in haar aangepaste troon

spant zij processen aan tegen het proces

dat haar aanhangig maakte

 

Read Full Post »

elke dag belt ze de politie

 

politie,  die vrouw heeft mijn redding gestolen

die vent met zijn rode busje dat nu grijs is slaapt in mijn tuin

hij loert op wat ik nog heb

 

nee politie, mijn sieraden zullen ze niet krijgen

ik verdronk ze in de Maas

 

het tuingereedschap dat ik niet meer nodig heb

ze namen het mee, ik wilde het nog nodig hebben

 

ik word dag in dag uit verraden

door mensen die niet van me houden

 

nooit eerder zag ik zoveel muren

waar zijn mijn kippen

 

de  hond

 

politie, u bent mijn laatste oor

 

ze wonen in mijn boerderij

grijp ze die bedriegers

 

waar bent u anders politie voor

Read Full Post »

zijn eigen vuurwerk
geen knallen maar gerinkel
van lege flessen

Read Full Post »

ik reis niet alleen
ik ben in het gezelschap van
een lieveheersbeestje

mvsierlijkvallen1

Read Full Post »