Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Kunst’ Category

Read Full Post »

maakt niet uit wanneer
het gebeurt wel
.
ze doen het zo
of met een bom
.
of weer
.
wat zal het opleveren
mezelf te verzetten
.
een schip dat vergaat
heeft sloepen vol verlaters
.
ik zal met me zijn
als een godin te water
.
Neptunus overmannen
met maar een borst
.
het verminkte leven
vertegenwoordigen
.
later
als de dood onherroepelijk
.
de maan rond en vol
mijn kind zijn veilig is gesteld
.
dan
.
kom terug zul je
schreeuwen
als de wereld is ontbost
.
en ik zal knikken
mijn nee zul je nooit
ontvangen
.
ik maak geen waarheid hard

Read Full Post »

amsterdam2bbb

Read Full Post »

Jubelend gras II

veldb

Read Full Post »

harmoniebb

Read Full Post »

getekendeboom1

Read Full Post »

spielerei2

Read Full Post »

ik tember de tombermet

mieren willen tarzan dood
torenvalken leiden dominees
op tot stenen

mussen vallen huizen aan
als zijn het kerken

hoger steeds hoger stijgt de nood

 

Read Full Post »

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Sorry jaar

 

 

ik ga dit gesprek verlaten

er diende zich een stroom aan

die ik volgen moet

 

er is nu eenmaal stof genoeg

iedereen en alles

kan een trigger zijn

die letters los geraken doet

 

hier haak ik af

bedankt, het ga je goed

 

ik dicht alvast

een nieuw jaar

tegemoet

Read Full Post »

Jaren geleden schreef ik een haiku over tulpen. De tulpen stonden zo schitterend in de vaas, ik moest er gewoon iets over kwijt, maar de haiku ontstond niet zomaar. Ik benoemde de kleur, zelfs het aantal,  materiaal en vorm van de vaas, de plek waar zij stonden, de schaduw die zij wierpen op de muur. Geen enkele haiku stemde me tevreden. De volgende ochtend zag ik dat de tulpen waren gaan hangen en daar was hij:

van de tulpen

zijn ook de schaduwen

gaan hangen

Bij een haiku over kerstrozen ging het precies zo. Ik kocht de twee kerstrozen allebei in dezelfde winkel, ze stonden in dezelfde huiskamer, kregen dezelfde zorg en toch ging er een dood terwijl de andere kerstroos mooi vol bleef doorbloeien.

Ik noteerde:

dezelfde plantjes

dezelfde zorg

een stierf

Hier was ik niet tevreden over, het is immers niet meer dan een opsomming, een oorzaak gevolg praatje. Op allerlei manieren probeerde ik samen te vatten wat er gebeurde en waarom het mijn belangstelling had.  Pas toen ik het dode plantje weg ging gooien borrelde spontaan de haiku op waar ik wel tevreden over kon zijn;

het ene plantje

vaarwel gezegd, het ander

water gegeven

Wat vaak in de weg staat bij het schrijven van een haiku is de poging het precies zo te willen vertellen als het is. Het is zo mooi, zo veelzeggend ook, dat de ene plant onder dezelfde omstandigheden het aflegt terwijl die andere plant juist floreert. Hoe komt dat? Waarom is het, ik wil er over brainstormen. Het de lezer tonen. Maar de vorm dwingt me tot het kiezen van een essentie.  De lezer was er niet bij en kent dus de omstandigheden niet,  hij  zal misschien de schouders ophalen, het herkennen of denken, tja, zo kan ik het ook. Als dichter kun je niet veel anders doen dan weglaten wat er niet of nauwelijks toe doet en hopen dat je, iets van wat je ervoer over kunt dragen, zonder het op te dringen of al te veel te benoemen waardoor de lezer een eigen interpretatie wordt ontnomen.

Soms ontstaat een  haiku zomaar ineens, je loopt ergens, ziet iets en hopla, daar is hij, en er is vrijwel altijd een al dan niet bewuste link met iets wat al in je zat. Vreugde, verdriet, ervaringen. Er de tijd en de ruimte voor nemen om te proberen de essentie te pakken  levert de meest fraaie kleinoden op en soms komt er iets heel anders tevoorschijn dan hetgeen je in eerste instantie zag en met een beetje geluk ben je een inzicht rijker.

zoals die blaadjes

tot bewegen aangezet

de wind verraden

Een goede lezer, iemand die de tijd neemt, stil kan zijn voor een moment om het geschrevene op zich in te laten werken, linken durft te leggen met het leven, het eigen leven, kan aan die paar woorden zoveel hebben. Is het niet voor een lach of een beeld, dan toch voor een piepkleine aardverschuiving in het denken. Een goede haiku is geen vingerhoedje vol emotie maar een observatie, dat vingerhoedje ontstaat in de lezer zelf.

Maar zoals met alles, men moet het willen, zich er voor open willen stellen. Kunnen aanvaarden dat er achter het gedicht iemand zit die het met de taal – zowel als met datgene wat gezien wordt en de lezer –  heel goed voor heeft. Een dichter die zich klein maakt om toch vooral niet  tussen de lezer en het moment in te staan. Elke goede haiku is een klein geschenk en de schrijver ervan zal de lezer die er van geniet als een geschenk aanvaarden.

Read Full Post »

Older Posts »